نانوذرات کیتوسان: روشهای تولید و کاربرد در بستهبندی مواد غذایی
نویسندگان
1 موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی - بخش تحقیقات صنایع غذایی
doi
چکیده
سال های زیادی است که پلیمرهای مصنوعی به دلیل قابلیت های بسیار زیاد، در علوم مختلف از جمله بسته بندی مواد غذایی، استفاده می شوند. اما در سال های اخیر، برای رفع مسایل زیست محیطی و اقتصادی ناشی از کاربرد پلیمرهای مصنوعی در صنعت، پلیمرهای طبیعی به شکل های مختلف چندسازه ها، فیلم ها، و پوشش های خوراکی و غیر خوراکی وارد صنایع بسته بندی شده اند. به دلیل برخی خواص کاربردی نسبتا ضعیف پلیمرهای طبیعی، از نانوذرات برای تقویت شبکه پلیمری آنها استفاده می شود که بهبود خواص مکانیکی، فیزیکی، و میکروبی فیلم های حاصل را در بر دارد. در میان مواد پلیمری طبیعی، کیتوزان یکی از پلیمرهای زیست تخریب-پذیری است که با موفقیت توسعه یافته است. کیتوزان، این پلی ساکارید طبیعی و نانوکیتوزان حاصل از آن، به دلیل داشتن خواص غیرسمی، مکانیکی و ضدمیکروبی مناسب، سازگاری طبیعی با بافت های زنده و تجزیه پذیری، توجه ویژه ای را به خود جلب کرده است. مقاله حاضر، به بحث پیرامون کیتوزان، نانوکیتوزان و اثر استفاده از نانوکیتوزان در تهیه مواد بسته بندی می پردازد. هم چنین، به مهم ترین روش های تهیه نانوکیتوزان اشاره می شود. نانوذرات کیتوزان وقتی به مقدار بهینه در ساختار انواع مواد بسته بندی استفاده شوند، خواص جدیدی مانند افزایش مقاومت کششی فیلم حاصل، کاهش نفوذپذیری پوشش یا فیلم بسته بندی نسبت به رطوبت و گازها، و خواص ضدمیکروبی قابل توجه ای را ایجاد میکنند.