جستاری در موضع فقیهان امامیه نسبت به کفر یا عدم کفر مخالفان مذهبی
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه بزرگمهر قائنات، قائن، ایران
2 دانشجوی دکتری دانشکدۀ الهیات، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 دانشجوی دکتری دانشکدۀ الهیات، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22059/jorr.2021.316439.1009008چکیده
اتصاف دگراندیشان مذهبی به کفر یا اسلام در زمرۀ مهمترین مسائلی است که همواره اندیشوران مسلمان را به خود مشغول داشته است. جستار حاضر، در پژوهشی مسئلهمحور، به استقصای فراگیر در متون فقهی امامیه پرداخته و در این زمینه دستکم سه دیدگاه را استحصال کرده است. نتایج پژوهش حکایت از آن دارد که هرچند پارهای از فقیهان اخباری امامی قائل به کفر مطلق مخالفان مذهبی شدهاند، اما این دیدگاه از پشتوانۀ مستحکمی برخوردار نیست و شمار زیادی از فقیهان در این زمینه بین مخالف معاند و غیرمعاند و نیز جاهل قاصر و مقصر تفکیک قائل شدهاند و اتصاف مخالفان مذهبی را به کفر، در فرض عدم تقصیر و عناد ایشان، فاقد وجاهت و قابل مناقشه یافتهاند. پژوهش حاضر نیز با اتخاذ روش توصیفی-تحلیلی، پس از احصای اقوال موجود و سنجش و ارزیابی مستندات هریک از دیدگاهها، در نهایت دیدگاه اخیر را منطبق با موازین عدلیه (امامیه) یافته است.