درنگی فقهی- حقوقی بر راهبردهای پیشگیری از آسیبهای اجتماعی ناشی از «افشای سِرّ» (بررسی موردی امنیت فردی در فضای مجازی)
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدۀ علوم و تحقیقات اسلامی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
2 دانشیار، دانشکدۀ الهیات، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
3 استادیار، دانشکدۀ علوم و تحقیقات اسلامی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
doi
10.22059/jorr.2022.320663.1009061چکیده
امروزه روابط اجتماعی انسان در پرتو فضای مجازی توسعۀ چشمگیری یافته است. گستردگی و تسهیل ارتباطات با وجود فراهم شدن فرصتهای مختلف، انسان را با آسیبهای نوپدیدی مواجه ساخته است که بیتوجهی به آنها، بنیانهای اجتماعی را با مخاطرات جدی روبهرو خواهد کرد. از جمله آسیبهایی که با گستردگی ارتباط در فضای مجازی پدیدار شده است، آسیبهای ناشی از افشای اسرار در فضای مجازی است که نقش بسزایی در ایجاد اخلال در امنیت فردی و عمومی ایفا میکنند. بر این اساس، پژوهش حاضر راهبردهای عملیاتی مدیریت فضای مجازی در راستای جلوگیری از آسیبهای ناشی از «افشای سِرّ» را با استفاده از اسناد بالادستی و سیاستگذاریهای عمومی شناسایی کرده و با عنایت به اینکه بنیان حقوق موضوعه ایران بر مبانی فقهی استوار شده است، به تحلیل و بررسی راهبردهای عملیاتی از جهت نسبتسنجی آنها با مبانی فقهی پرداخته است. یافتههای پژوهش حکایت از انطباق برخی راهبردها با مبانی فقهی و ضرورت بازنگری در برخی دیگر از راهبردها به جهت برقراری نسبت با مبانی فقه دارد.