مصرف حاد مکمل سیر با هدف بهبود عملکرد هوازی در مردان جوان فعال: مقایسه اثر سه دوز متفاوت مصرفی

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران

2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

3 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی،دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران

doi
چکیده

پیشینه و اهداف: مصرف مکمل های غذایی و دارویی با هدف بهبود عملکرد ورزشی در بین ورزشکاران امری رایج است. با  این ‏حال خلاء قابل توجهی در زمینه مطالعات مربوط به دوز مناسب مصرفی در اغلب این مکمل ها وجود دارد. ‏مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر مصرف دوزهای مختلف مکمل سیر، بعنوان یکی از مکمل های توصیه شده، ‏بر عملکرد هوازی طراحی شده است. ‏روش‌ها: ‏15 مرد فعال با دامنه سنی 19 تا 21 سال که به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کرده بودند، به ‏صورت توازن متقابل، چهار جلسه و به فاصله یک هفته بین هر جلسه، در آزمایشگاه حضور یافتند و  در هر ‏جلسه یکی از دوزهای 500، 750 یا 1000 میلی­گرم سیر و یا دارونما را دریافت کرده و پس از گذشت چهار ‏ساعت، آزمون هوازی بروس تعدیل شده را تا حد واماندگی بر روی نوارگردان اجرا کردند. در هر جلسه، به ‏صورت ناشتا، قبل و بعد از تست ورزش، فشار خون و ضربان قلب گرفته شد. همچنین مدت زمان آزمون و ‏حداکثر اکسیژن مصرفی برای هر آزمودنی ارزیابی شد. ‏یافته‌ها: بر اساس نتایج به دست آمده در این مطالعه، از میان دوزهای مختلف مصرف شده، تنها دوز مصرفی 1000 ‏میلی­گرم توانست موجب بهبود در عملکرد هوازی بر روی نوارگردان شود (05/0>‏P‏) و همچنین بر فشارخون ‏استراحتی و پاسخ ضربان قلب به فعالیت بیشینه هوازی به طور معنی داری تأثیر گذاشت.نتیجه‌گیری: بر این اساس، ‏پیشنهاد می­شود، ورزشکاران در صورت استفاده از سیر به عنوان مکمل ورزشی، به دوز مورد مصرف دقت ‏داشته باشند.‏