مطالعۀ نگرش دانشجویان به زندگی مجردی؛ یک مقایسۀ جنسیتی
نویسندگان
1 گروه جامعهشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 گروه جامعهشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 گروه جامعهشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22059/jisr.2025.388792.1578چکیده
هدف اصلی این پژوهش، تحلیل جامعهشناختی مقایسۀ جنسیتی نگرش دانشجویان به زندگی مجردی و عوامل فرهنگی و اجتماعی مؤثر بر آن است.پژوهش حاضر در قالب پارادایم اثباتی و با راهبرد قیاسی انجام شده و بهلحاظ اجرا کمی (پیمایشی) است. در این مطالعه از ابزار پرسشنامه برای گردآوری دادهها استفاده شد. با مطالعۀ نظری هشت متغیر اجتماعی و فرهنگی بهعنوان متغیرهای احتمالی اثرگذار بر نگرش به زندگی مجردی و با استفاده از فرمول عمومی کوکران، 300 نفر از دانشجویان دانشگاه خوارزمی بهعنوان نمونۀ تحقیق انتخاب شدند.یافتهها نشان داد در مجموع دختران نگرش منفیتری از پسران به زندگی مجردی دارند و میل به ازدواج در بین دختران بیشتر است. درخصوص عوامل تأثیرگذار بر نگرش به زندگی مجردی در بین دختران، متغیر پایبندی به ارزشهای خانواده با ضریب بتای 35/0- تأثیر کاهنده و در بین پسران، متغیر فردگرایی با ضریب بتای 32/0 مهمترین متغیر با تأثیر افزاینده بر نگرش به زندگی مجردی هستند. اما در مجموع در مدل تحلیل مسیر سایر متغیرها مشخص شد پایبندی به آموزههای دینی از متغیرهای مهم و کاهنده در هردو گروه در نگرش مثبت به تجردزیستی است. از طرف دیگر استفادۀ بیشتر از شبکههای اجتماعی تأثیر افزاینده در گرایش مثبت به تجردزیستی دارد و این مهم نشانۀ ضعف سیاستگذاری فرهنگی با هدف تولید محتوای مرتبط در شبکههای اجتماعی براساس ارزشهای دینی و بومی است.تقویت انواع حمایت اجتماعی با بهرهگیری از ارزشهای دینی و خانوادگی در جهت تشویق به زندگی متأهلی و آگاهیسازی در این زمینه در سطوح سیاستگذاری، راهبردپردازی و اقدام بسیار مهم است.