روایت اعضاء از سرمایه اجتماعی در تشکیل و توسعه تعاونیهای کارآفرینی زنان (بررسی آسیبشناسی تعاونیهای کارآفرین زنان در شهرستان دامغان)
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیات علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22059/jed.2021.317226.653572چکیده
شناسایی و تقویت سرمایه اجتماعی در قالب ظرفیتهای متنوع سازمانهای مردمنهاد و عضویتهای داوطلبانه سبب افزایش سطح همکاری اعضاء در گروههای اجتماعی و جامعه میشود. وجود میزان قابل قبولی از سرمایهی اجتماعی موجب تسهیل کنشهای اجتماعی میشود، بهطوریکه در مواقع بحرانی میتوان از سرمایهی اجتماعی بهعنوان اصلیترین منبع حل مشکلات و اصلاح فرایندهای موجود سود بُرد. پژوهش حاضر، با هدف کاربردی و برحسب روش گردآوری اطلاعات کیفی- تحلیل مضمون روایت اعضاء تعاونیها از سرمایهی اجتماعی در تعاونیها است. نتایج حاصل از دادهها در ٢٧٥ مفهوم، ٩ مقوله اولیه و مقولات ثانویه «حاشیهرانی نهادی امر تعاون»، «کاهش مشارکت مداوم در بین اعضاء» و «ضعف عملکردی تعاونیها» مورد بحث و تحلیل واقع شدند. سرآخر، این مقولات در مقولهی هستهی «ضعف تعامل اجتماعی و نهادی تعاونیها» جای داده شدند. بر این اساس، آسیبهای تعاونی در بعد درونی و بیرونی ناشی از ضعف تعامل اجتماعی بیرونی نهادی بوده و برای برطرف نمودن آنها لازم است توانمندسازی و حمایت نهادی انجام گیرد.