بررسی تأثیر سرمایه فکری سبز بر راهبردهای کسبوکار سبز: نقش کلیدی ظرفیت جذب و اخلاق زیستمحیطی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه مدیریت کسب و کار، دانشگاه پیام نور، تهران
2 استادیار گروه مهندسی صنایع، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22077/jgdms.2024.7331.1087چکیده
جهانی شدن بازارها، شرکتها را مجبور به تلاش جهت افزایش مزیترقابتی از طریق داراییهای نامشهود نمودهاست. از این رو به بررسی رابطه بین سرمایهفکری سبز، ظرفیت جذب سبز و راهبرد کسبوکار پایدار پرداخته شدهاست. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و بهلحاظ روش توصیفی و پیمایشی میباشد. جامعه آماری کلیه کارکنان سرپرست شاغل در شرکت تولیدی لاستیک دنا به تعداد 365 نفر بوده و نمونه آماری بر اساس فرمول کوکران به تعداد 187 نفر با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدهاست. ابزار پرسشنامه استاندارد و روایی ابزار پژوهش از طریق روایی صوری و محتوا و پایایی آن بهوسیله ضریب آلفای کرونباخ و پایایی مرکب مورد بررسی قرار گرفته است. برای آزمون فرضیهها از مدل معادلات ساختاری و نرمافزار اسمارت پیالاس نسخه 3 و اسپیاساس نسخه 19 استفاده شد. نتایج نشان داد که سرمایهفکری سبز بر راهبرد کسبوکار سبز تأثیر مثبت و معناداری دارد. سرمایهفکری سبز بر ظرفیت جذب سبز تأثیر مثبت و معناداری دارد. ظرفیت جذب سبز بر استراتژی کسبوکار سبز تأثیر مثبت و معناداری دارد. ظرفیت جذب سبز بر رابطه بین سرمایهفکری سبز و استراتژی کسبوکار سبز، نقش میانجی دارد. اخلاق محیطی سازمان بر رابطه بین سرمایهفکری سبز و استراتژی کسبوکار سبز، نقش تعدیل گر ندارد. نتایج بهدست آمده زیربنای نظری راهبرد کسبوکار محیطی را نشان داده و بینش عمیقی از منابع مبتنی بر دانش و مقررات زیستمحیطی بهعنوان پیشایندهای مهم استراتژی کسبوکار سبز در شرکتهای تولیدی ارائه میدهد.