تاثیر سیاست خارجی چین در قفقاز جنوبی بر منافع ملی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات منطقهای دانشکده بیمه اکو دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 استادیار روابط بینالملل دانشکده حقوق و علومسیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
10.22054/jrgr.2025.85759.1117چکیده
منطقه قفقاز جنوبی، به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی، منابع انرژی و قرارگیری در گذرگاه اتصال آسیا و اروپا، همواره کانون رقابت قدرتهای بزرگ بوده است. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، بازیگرانی مانند روسیه، ایالاتمتحده و چین تلاش کردند تا جایگاه خود را در این منطقه تثبیت کنند. در این میان، چین با بهرهگیری از رشد اقتصادی و اجرای ابتکار «یک کمربند، یک جاده»، حضور خود را در قفقاز تقویت نموده است. این حضور در چارچوب تأمین منافع اقتصادی، انرژی و ژئواستراتژیک پکن قابل تحلیل است. از سوی دیگر، تحولات ژئوپلیتیکی ناشی از جنگ روسیه و اوکراین، موقعیت بازیگران منطقهای و فرا منطقهای را دستخوش تغییر کرده و زمینه را برای گسترش نفوذ چین در قفقاز فراهم آورده است. در همین بستر، توسعه کریدور حملونقل بینالمللی ترانس کاسپین بهعنوان مسیر جایگزین روسیه برای اتصال چین به اروپا، اهمیتی راهبردی یافته است. پژوهش حاضر با بهرهگیری از چارچوب نظری رئالیسم تهاجمی، به بررسی این پرسش میپردازد که سیاست خارجی چین در قفقاز چگونه میتواند بر منافع ملی ایران تأثیرگذار باشد. بر این اساس، فرضیه پژوهش آن است که چین در پی ایجاد توازن میان روسیه و آمریکا در منطقه است و این رویکرد میتواند زمینه همگرایی منافع با ایران را فراهم آورد. در این مقاله، تلاش شده ابعاد ژئوپلیتیکی، اقتصادی و راهبردی این مسئله تحلیل شود.