بررسی تأثیر نقش میانجی سرمایۀ روانشناختی در رابطۀ بین رهبری موثق و تسهیم دانش
نویسندگان
1 دانشیار، مدیریت آموزشی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
2 کارشناسی ارشد، مدیریت آموزشی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
3 دانشجوی دکترای، مدیریت آموزشی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22091/stim.2019.1490چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر نقش میانجی سرمایۀ روانشناختی در رابطۀ بین رهبری موثق و تسهیم دانش در میان کارکنان دانشگاه لرستان انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بوده و جامعۀ آماری پژوهش حاضر را کلیۀ کارکنان دانشگاه لرستان در سال تحصیلی 1397- 1396به تعداد 421 نفر تشکیل میدهد. نمونۀ آماری 201 نفر بوده که با استفاده از فرمول کوکران و به روش طبقهای با حجم متناسب انتخاب شد. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای رهبری موثق والمبوا، آوولیو، گاردنر، ورنسینگ و پترسون(2008)، تسهیم دانش بوک، زمود، کیم و لی(2005) و سرمایۀ روانشناختی لوتانز و آوولیو استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئیpls استفاده شد. یافتهها: نتایج پژوهش حاکی از آن است که رهبری موثق به صورت مستقیم (322/0=β) بر تسهیم دانش تأثیرگذار بوده و به صورت مستقیم (832/0=β) بر سرمایۀ روانشناختی اثرگذار است. سرمایۀ روانشناختی به صورت مستقیم (389/0=β) بر تسهیم دانش تأثیر میگذارد. همچنین تأثیر رهبری موثق بر تسهیم دانش به صورت مستقیم و غیرمستقیم توسط متغیر میانجی، سرمایۀ روانشناختی با (65/0=β)تبیین شد. نتیجهگیری: در این رابطه زمانی که سرمایۀ روانشناختی به عنوان متغیر میانجی وارد معادله میشود، دارای قدرت بیشتری است. به عبارت دیگر، رهبری موثق با نقش میانجی سرمایۀ روانشناختی موجب افزایش تسهیم دانش در میان کارکنان میشود. بنابراین، پیشنهاد میشود، مدیران دانشگاهی دیدگاه و نگرش رهبری موثق را در دانشگاه خود پرورش و تقویت کرده و بر تسهیم دانش و ارتقاء آن در کارکنان خود تأکید نموده و کارکنان خود را به عنوان مهمترین سرمایۀ سازمان درک کنند.