پارامترهای مؤثر در کنترل پیچش ساختمانهای نامتقارن توسط میراگرهای اصطکاکی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مهندسی زلزله، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله
2 دانشیار، پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
3 دکتری مهندسی زلزله، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله
doi
10.22034/jss.2010.238424چکیده
نتایج حاصل از زلزلههای گذشته نشان میدهد که پیچش سازه جزو عوامل مؤثر در خرابی سازهها میباشد. یکی از روشهای کاهش پاسخهای سازه استفاده از تجهیزات استهلاک انرژی نظیر میراگرها از جمله میراگرهای اصطکاکی میباشد. هدف از این مقاله بررسی پارامترهای مؤثر و روند تعیین مقادیر بهینه آنها در کنترل پیچش ساختمانهای نامتقارن توسط میراگرهای اصطکاکی میباشد. برای این منظور ساختمانهای فولادی بر اساس یک مدل متداول پایه–تیر در ترازهای مختلف با فرض تقارن در پلان و با اعمال نامتقارنی در سختی پیچشی مورد بررسی قرار گرفتهاند. مشخصات مختلف میراگرهای اصطکاکی و چیدمانهای متفاوت آنها با فرض رفتار خطی–الاستیک در نرمافزار OpenSees مدلسازی شده و پاسخهای حاصل از ساختمان مجهز به میراگرها برای حالات مختلف توزیع مقایسه شدهاند. پارامترهای مؤثر در رفتار نظیر حالات بهینهی وضعیت قرارگیری میراگرها و بار لغزش بهینهی میراگرهای اصطکاکی مورد مطالعه قرار گرفتهاند. در نهایت نتیجه میشود که در صورتی که پارامترهای بهینه تعیین شده در حالت خطی سازه مورد استفاده قرار گیرند، میراگرهای اصطکاکی توانایی کنترل پیچش مؤثر روی سازههای نامتقارن را دارا میباشند.
