بررسی عدمکارایی تخصیصی و آثار آن بر جانشینی نهادهها در بخش صنعت
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت مدرس دانشکده مدیریت و اقتصاد
2 دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
در تحلیل نئوکلاسیکی رفتار تولیدکننده، فرض میشود تولیدکنندگان با ترکیب بهینه عوامل تولید و حداقلسازی هزینهها به دنبال کسب بیشترین سود هستند. پیشفرض این رفتار، وجود قیمتهای بازاری است که در بازار رقابتی و فارغ از دخالت نیروهای غیربازاری شکل میگیرند و به عنوان معیاری از کمیابی عوامل تولید، عمل میکنند. اگر به دلیل انحرافات قیمتی، قیمتها راهنمای غلطی باشند، در این صورت، نهادهها به صورت ناکارا و بیش یا کمتر از حد کارا به کار گرفته شده و هزینههای تولید افزایش یافته و عدمکارآیی ایجاد میشود. این مطالعه با به کارگیری یک مدل سیستمی و با لحاظ انحرافات قیمتی در تخصیص منابع، میزان این عدمکاراییهای تخصیصی را اندازه میگیرد. به این منظور از رویکرد تابع هزینه سایهای استفاده شده و با محاسبه شاخص مربوط به عدم کارآیی تخصیصی، میزان انحرافات نسبی و انواع کششها، تحلیل واقعیتری از تخصیص منابع در صنعت کشور در طول دوره 85-1350 ارائه میشود. نتایج به دست آمده، حاکی از قبول فرضیه عدمکارآیی نسبی قیمت نهادهها و وجود هزینههای فزاینده عدم کارآیی تخصیصی در صنایع ایران است.
