آسیبشناسی تاثیر هوش مصنوعی بر دیپلماسی عمومی
نویسندگان
1 دکتری مطالعات اروپا دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار جغرافیای سیاسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22054/jrgr.2024.78585.1076چکیده
هوش مصنوعی به سرعت در تمام جنبههای دیپلماسی که تصمیمات سیاست خارجی را اجرا و اهداف ملی و جهانی را دنبال میکند در حال استفاده است. چالشهای امنیتی، دیپلماسی سنتی و دیپلماسی عمومی در ابعاد نوآورانه خود (الکترونیک، مجازی و سایبرنتیک) ذاتاً با فناوریهای هوش مصنوعی درهمآمیختهاند. هدف این مقاله آسیبشناسی تأثیر هوش مصنوعی بر دیپلماسی عمومی است. سؤال اصلی تحقیق این است که نقاط قوت، ضعف و نیز فرصتها و تهدیدات اجرای گسترده هوش مصنوعی در دیپلماسی عمومی کدامند؟ این مطالعه با استفاده از روش تحلیل سوآت انجام شده است و روش جمعآوری دادههای آن نیز کتابخانهای است. نتایج مقاله نشان میدهد کار با کلان داده و استفاده از قابلیتهای هوش مصنوعی به دیپلماتها مزیت رقابتی میدهد و ساختارهای حاکمیتی را تا حدی از سلسله مراتبی به خطی تبدیل میکند. پذیرش هوش مصنوعی میتواند دیپلماتها را توانمند کند و اثربخشی ابزارهای دیپلماتیک را در دستیابی به اهداف ملی در زمان صلح و جنگ افزایش دهد. هوش مصنوعی نحوه تعامل و ارتباط دولتها با مردم را در محیط خارجی تغییر میدهد. همچنین، هوش مصنوعی میتواند دیپلماسی عمومی را با ارائه ابزارهایی برای ایجاد پیامهای هدفمندتر و راهبردیتر، تجزیه و تحلیل احساسات عمومی در زمان آنی و شخصیسازی استراتژیهای تعامل در بحبوحه تنوع فرهنگی متحول کند که در نتیجه دامنه و اثربخشی ابتکارات دیپلماسی عمومی را تقویت میکند.