شراکت و جایگاه آن در استراتژی امنیتی ایالاتمتحده آمریکا در قبال خاورمیانه 2019-2009
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روابط بینالملل دانشگاه بینالمللی فلوریدا، فلوریدا، آمریکا
2 استادیار مطالعات منطقه ای دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22054/jrgr.2024.63155.1018چکیده
در عصر حاضر قدرتهای بزرگ بر آنند که از هزینههای خود در خارج از مرزها بکاهند و کمترین حساسیت را نسبت به فعالیتهای خود در افکار عمومی ایجاد کنند. ایالاتمتحده نیز در تلاش است که با ایجاد شراکتهای کوتاهمدت و موضوع محور با بازیگران دولتی و غیردولتی، هزینههای خود را کاهش و از احساسات ضد آمریکایی در جهان بکاهند. این پژوهش در پی پاسخ به این پرسش است که راهبرد امنیتی ایالاتمتحده آمریکا در قبال خاورمیانه پس از 2009 چه تحولاتی داشته است. راهبرد امنیتی ایالاتمتحده در دو دهه اخیر به سوی سرمایهگذاری بر شراکتهای خود به طور عام در جهان و به طور خاص در خاورمیانه در حرکت است و این منطقه با وجود سخن از بازگشت به آسیا، همچنان برای این کشور در کلاس امنیتی قرار دارد. این پژوهش با اتکا به نظریه اتحاد استفن والت در نحله واقعگرایی بر این فرضیه استوار است که ایالاتمتحده هرگز از تلاش خود برای ممانعت از ظهور قدرتهای منطقهای در خاورمیانه فروگذار نخواهد کرد و در این مسیر بر شراکتهای خود سرمایهگذاری و از آنان بهره خواهد برد. این مطالعه در نهایت به این نتیجه میرسد که ایالاتمتحده برای پیشبرد این استراتژی روشهای جنگی خود را هوشمندانهتر کرده است و بر آن است که بار مسئولیت و هزینهها را در قالب شراکت استراتژیک بر دوش شرکای منطقهای خود قرار دهد. همچنین ایالاتمتحده فارغ از آنکه چه کسی سکاندار دولت باشد، از راهبردهای مختلفی برای رسیدن به این مقصود استفاده و همه در نهایت به سنت کلاسیک خود که همانا رهبری بر جهان است، پایبند میماند و خاورمیانه از این بازی مستثنا نیست.