تبیین سیاست خارجی در نظریه نظام انقلابی از منظر تحلیل گفتمان
نویسندگان
1 هیات علمی گروه معارف اسلامی دانشگاه گیلان
doi
20.1001.1.23222573.1400.10.4.5.1چکیده
نظریه نظام انقلابی بهعنوان یک مفهوم راهبردی در بیانیه گام دوم که بهمعنای همزیستی انقلابیگری و نظاممندی یا جوشش انقلابی و نظم سیاسی- اجتماعی است از اصطلاحات و واژههای مهمی است که پساز طرح، سرفصل جدیدی در مطالعات سیاسی و جامعهشناختی ایران پساز انقلاب گشودهاست. از طرف دیگر بحث سیاست خارجی همواره یکی از محورهای مطالعاتی در ایران پساز انقلاب بودهاست تا جاییکه میتوان انقلاب اسلامی ایران را ایجاد کننده یک شیفت پارادایمی در سیاست خارجی ایران تلقی نمود. لذا در مقاله پیش رو تلاش داریم تا سیاست خارجی بهعنوان یکی از حوزههای مهم مطالعاتی در علوم سیاسی و همچنین نظریه نظام انقلابی بهعنوان جدیدترین مفهوم در حوزه جامعهشناسی سیاسی را بصورت تبیین گفتمان سیاست خارجی در نظریه نظام انقلابی مورد کنکاش قرار دهیم . در همین راستا تلاش خواهیم نمود تا مفصلبندی گفتمانی سیاست خارجی در نظریه نظام انقلابی و همچنین هویتیابی و تثبیت معانی در این گفتمان را مورد تحلیل و تبیین قرار دهیم. مدعای مقاله بر این است که دال مرکزی گفتمان مورد بررسی تعامل گرایی ضد نظام سلطه بوده و بقیه دال ها همچون جهاد کبیر، مقاومت گرایی فعالانه، نرمش قهرمانانه و کنشگری استراتژیک ،تحول در هندسه قدرت جهانی و شکل گیری نظم نوین اسلامی بصورت منطقی حول آن مفصل بندی شده اند، همچنین گفتمان سیاست خارجی نظریه نظامی انقلابی با بهرهگیری از عناصر بینا گفتمانی و بینا متنی فقه سیاسی شیعه، اسناد بالادستی و قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی ایران و اندیشههای امامخمینی (ره) و آیتالله خامنهای که اسطورهها و ذهنیت جامعه ایرانی را شکل دادهاند توانسته اعتباری برای خود در عرصه عمومی و سیاست خارجی ایران فراهم آورد.