بررسی کارایی ضوابط استاندارد ۲۸۰۰ در بهبود عملکرد ساختمانهای با نسبت فرکانس مد پیچشی به انتقالی کم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی عمران گرایش سازه و زلزله – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
2 دانشیار، پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
doi
10.22034/jss.2009.237791چکیده
در این مقاله با استفاده از تحلیل دینامیکی غیر خطی تاریخچه زمانی، رفتار لرزهای چند مدل ساختمانی که دارای سختی پیچشی کم هستند، تحت اثر شتابنگاشت زلزله بررسی میشود. معیار بررسی، نسبت تغییر مکان جانبی سازه (Drift) است. شایان ذکر است که نسبت تغییر مکان جانبی سازه، شاخص مناسبی برای خرابی اعضای سازهای و غیر سازهای به طور مقایسهای است، لذا ایمنی سازه بر اساس این معیار تعریف میشود. نتایج این بررسی مبین آن است که ضوابط پیشنهاد شده در استاندارد 2800 برای سازههایی که به روش استاتیکی خطی معادل، تحلیل میشوند، در مواردی، ایمنی کافی در برابر زلزله را برای سازههای نرم پیچشی تأمین نمینماید، لذا تحلیل استاتیکی معادل برای سازههای نرم پیچشی همواره روش مناسبی نیست. در این تحقیق با بررسی پارامترهای پاسخ تحلیلهای دینامیکی غیر خطی، علت این امر مشخص شده است.
