بازپژوهی ادلۀ حرمت نکاح با زن کافر غیرکتابی (با تأکید بر مصلحت)
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدۀ فلسفه، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
2 استادیار، دانشکدۀ فلسفه، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
3 دانشجوی دکتری، دانشکده مذاهب، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
4 دکتری، دانشکده مذاهب، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
5 دکتری، دانشکده مذاهب، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
doi
10.22059/jorr.2020.289607.1008617چکیده
امکان ازدواج با زنان غیرمسلمان در طول تاریخ اسلامی، مسئلهای بحثبرانگیز بوده که در برخی ابعاد آن مثل ممنوعیت ازدواج با کفار غیرکتابی، ادعای اجماع امامیه و اهل سنت مطرح شده است، با توجه به ارتباطات روزافزون جوامع امروزی بهخصوص با کشورهای شرق آسیا که نوعاً غیرکتابی محسوب میشوند و لزوم توجه به نیازهای جنسی حلال، بازپژوهی این ازدواج ضروری است. بنابراین با تحلیل ادلۀ حرمت چنین ازدواجی، از جمله مدرکی بودن اجماع بر حرمت و عدم احراز حرمت نکاح با زن کافر غیرکتابی از ادلۀ دیگر مثل آیات و روایات و همچنین وجود اماراتی مانند اصالهالحلیت در ازدواج و احتمال مشرک بودن مجوس و جواز نکاح با زنان آنها، بهعنوان کافر غیرکتابی، از منظر برخی فقها امکان جواز چنین نکاحی ولو موقت در فقه امامیه، دور از مصلحت نیست. از طرفی با توجه به مبانی برخی مذاهب فقهی مبتنی بر حجیت مصالح مرسله، با توجه به امکان اثبات عدم ظهور نصوص در حرمت نکاح با زنان کافر غیرکتابی و همچنین وجود مصالحی مانند نیاز به ارتفاع امیال جنسی حلال مردان مسلمان، در کشورهایی که مردم آن کافر غیرکتابیاند، جواز نکاح با زنان غیرکتابی بعید نیست..