بهینه‌سازی شبکه‌های دولایه فولادی توسط الگوریتم ژنتیک در تعامل با شبکه‌های عصبی مصنوعی

نویسندگان

1 دانشیار گروه مکانیک، دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد

2 کارشناسی ارشد سازه، دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد

3 استادیار گروه عمران، دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22034/jss.2008.236510
چکیده

در طراحی بهینه سازه‌های فضاکار به دلیل تعداد زیاد اعضای سازه، زمان زیادی برای تحلیل، طراحی و یا تعیین وزن آن‌ها مورد نیاز می‌باشد. در این مقاله برای اجتناب از تحلیل‌های مکرر و وقت‌گیر مرسوم در روش‌های معمول، با استفاده از روش شبکه‌های عصبی مصنوعی و الگوریتم ژنتیک طراحی بهینه سازه‌های فضاکار از نوع شبکه دولایه انجام گردیده است. برای این کار ۱۸۰ نمونه شبکه دولایه فولادی با سه توپولوژی مختلف با دهانه‌هایی بین ۱۰ تا ۷۵ متر و ارتفاع ۱ تا ۲٫۵ متر تحلیل شده و در هر مورد وزن بهینه سازه تعیین گردیده است. نتایج حاصل برای آموزش، آزمون و طراحی یک شبکه عصبی مصنوعی به کار گرفته شده است. آنگاه از روش الگوریتم ژنتیک در تعامل با شبکه عصبی برای انتخاب یک سازه فضاکار بهینه استفاده شده است. بدین ترتیب می‌توان با توجه به ابعاد زمین، مناسب‌ترین پوشش از نوع شبکه دولایه را با یک توپولوژی مشخص به همراه ارتفاع، فاصله ستون‌ها و طول اعضای افقی پیشنهاد نمود.