فهم روابط جهانی از منظر کردارگرائی

نویسندگان

1 استاد روابط بین الملل دانشگاه علام طباطبائی، تهران، ایران

doi
10.22054/jrgr.2023.63363.1019
چکیده

در این مقاله سعی شده است ضمن ارائه تصویری از نظریه کردارگرائی در روابط بین‌­الملل، شاخص­‌هایی از این نظریه استخراج‌شده و محیط روابط جهانی با کمک این شاخص­ها مورد بررسی قرار گیرد. بر این اساس گرایشی از کردارگرائی برگزیده‌شده است که به مفاهیم مطرح‌شده توسط پیر بوردیو اتکا می­کند و نحوه فهم کاملاً متفاوتی از پدیده­‌های بین‌­الملل و جهانی ارائه می­‌نماید. بر مبنای ادبیات و شاخص­‌های برآمده از این نظریه تلاش شده تا نشان داده شود که روابط بین‌­الملل وارد فضای جدیدی شده است که می­‌توان نام روابط جهانی بر آن گذاشت. این فضای نوین دیگر فضای رقابت نظامی اقتصادی دولت­ها بر سر قدرت بیشتر و بر اساس محاسبۀ عقلائی سود و زیان تلقی نمی­‌شود بلکه فضایی است که در آن میدان­‌های مختلفی برای کنش بازیگران مختلف پدید آمده است. در این میدان‌های جدید عادت­واره‌­هایی تازه پیدا شده که هم نحوه ادراک بازیگران و هم شیوه عمل و کردار آن‌ها را دگرگون ساخته است. در این میدان­‌های تازه گونه‌­های مختلفی از سرمایه شکل‌گرفته و تأثیرگذار است و کنشگران با استفاده از این سرمایه‌­ها می‌­توانند در شبکه اقدام جهانی حاضر شوند. درنتیجه نه‌ فقط شیوه فهم روابط بین‌­الملل بلکه روش‌های اقدام و عمل در آن تحول‌یافته و این جریان تحول در شبکه اقدام جهانی ادامه خواهد داشت.