فهم روابط جهانی از منظر کردارگرائی
نویسندگان
1 استاد روابط بین الملل دانشگاه علام طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/jrgr.2023.63363.1019چکیده
در این مقاله سعی شده است ضمن ارائه تصویری از نظریه کردارگرائی در روابط بینالملل، شاخصهایی از این نظریه استخراجشده و محیط روابط جهانی با کمک این شاخصها مورد بررسی قرار گیرد. بر این اساس گرایشی از کردارگرائی برگزیدهشده است که به مفاهیم مطرحشده توسط پیر بوردیو اتکا میکند و نحوه فهم کاملاً متفاوتی از پدیدههای بینالملل و جهانی ارائه مینماید. بر مبنای ادبیات و شاخصهای برآمده از این نظریه تلاش شده تا نشان داده شود که روابط بینالملل وارد فضای جدیدی شده است که میتوان نام روابط جهانی بر آن گذاشت. این فضای نوین دیگر فضای رقابت نظامی اقتصادی دولتها بر سر قدرت بیشتر و بر اساس محاسبۀ عقلائی سود و زیان تلقی نمیشود بلکه فضایی است که در آن میدانهای مختلفی برای کنش بازیگران مختلف پدید آمده است. در این میدانهای جدید عادتوارههایی تازه پیدا شده که هم نحوه ادراک بازیگران و هم شیوه عمل و کردار آنها را دگرگون ساخته است. در این میدانهای تازه گونههای مختلفی از سرمایه شکلگرفته و تأثیرگذار است و کنشگران با استفاده از این سرمایهها میتوانند در شبکه اقدام جهانی حاضر شوند. درنتیجه نه فقط شیوه فهم روابط بینالملل بلکه روشهای اقدام و عمل در آن تحولیافته و این جریان تحول در شبکه اقدام جهانی ادامه خواهد داشت.