بررسی تاثیر بینش و نگرش ناصرالدین شاه بر ترقی اقتصادی ایران عصر قاجار
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی گروه آموزشی اقتصاد، دانشکده اقتصاد،دانشگاه شهیدچمران اهواز،
2 دانشجوی دکترای اقتصاد توسعه و برنامهریزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 عضو هیئت علمی گروه آموزشی تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.30465/ehs.2026.52780.2059چکیده
باتوجه به اهمیت عوامل غیراقتصادی موثر بر توسعۀ کشورها ازجمله تفکر توسعهیافته و وجود انسانهای توسعهیافته بعنوان مهمترین عامل غیراقتصادی موثر بر توسعۀ جوامع، در پژوهش حاضر به بررسی تاثیر تفکرات توسعهیافته بویژه در بین دولتمردان و تصمیمگیران جامعه بر توسعهیافتگی ایران پرداخته شدهاست. برای این منظور به بررسی احتمال وجود تطابق میان بینش و نگرش ناصرالدینشاه در دورۀ قاجار با شاخصهای بومیسازیشدۀ انسان مدرن اینکلس با روش تحلیل محتوای کیفی پرداختهشد.نتیجۀ پژوهش حاکی از این مطلب بود که ناصرالدینشاه براساس مولفههای استخراجشده از جمله توجه به تمامی ابعاد وجودیانسان (به ماهو انسان و فارغ از ویژگیهای عَرَضیاش)، حمایت از محصولات فکر و اندیشۀ انسان، توجه به رفع نیاز عامه مردم و زیردستان، اهمیت دادن به افکار نو و ابداعات و استفاده از تکنولوژیهای جدید و پیشرفته، باور به افزایش علم و دانش، داشتن روحیه تجددخواهی و ترقی و... دارای تفکری توسعهیافته بوده و بینش توسعهای وی موجب ایجاد تحولات مثبتی در ایران در زمینههای مختلف علمی، کشاورزی، صنعت، تجارت، ارتباطات و... شدهاست