الگوی ترویج علم در ایران: یک مطالعه داده بنیاد
نویسندگان
1 دانشیار، مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
در سال های اخیر عمومی سازی علم یا ترویج علم در کشور ایران اهمیت زیادی یافته است. علاوه بر دانشگاه ها و مراکز علمی، بسیاری دیگر از نهادهای دولتی و غیردولتی هم به موضوع ترویج علم پرداخته اند. با وجود این، هنوز تعریفی مشخص و مورد تأیید همگان در خصوص ترویج علم وجود ندارد. هدف این مطالعه طراحی الگوی ترویج علم در ایران بود. در این پژوهش از روش کیفی با رویکرد داده بنیاد استفاده شد. شرکتکنندگان در پژوهش با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند که افراد متخصص (اعضای هیئت علمی، استادان، نمایندگان وزارتخانهها، رؤسا و مدیران مؤسسه های علمی/ پژوهشی و ...) بودند و در پنج گروه کانونی متشکل از ده نفر شرکت کردند. سؤال های مصاحبه بر مبنای عوامل متعددی که منتج به طراحی الگو شود، تدوین شد. با توجه به روش اتخاذ شده و اطلاعات استخراج شده، درمجموع، 129 کد مفهومی اولیه از تحلیل متنی مصاحبهها استخراج شد. کدهای خام استخراجی به دلیل فراوانی و تعداد زیاد به 61 کد ثانویه و در ادامه کدهای ثانویه به 12 کد مفهومی تبدیل شدند. با توجه به کدهای مفهومی، مقولات (6 طبقه فرعی) و 6 طبقه اصلی استخراج شد. بر اساس الگوی تدوین شده، تعریف مشترک از ترویج علم، عوامل مؤثر بر ترویج علم و همچنین اثرهای ترویج علم در جامعه مشخص شد. علاوه بر آن، نقش راهبردهای ترویج علم در ایجاد پیامدهای مثبت ناشی از ترویج علم تبیین شد.