اثر روشهای انتقال تکنولوژی بر اشتغال: مطالعه سیستماتیک
نویسندگان
1 گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 گروه اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22059/jed.2021.312036.653485چکیده
روشهای مختلف انتقال تکنولوژی علاوه بر آن که در کاهش شکاف تکنولوژی مؤثرند تبعات دیگر اقتصادی به همراه دارند که عدم توجه به این آثار میتواند به مشکلات و چالشهای اقتصادی کشورها بیافزاید. از جمله؛ اثر این روشها بر اشتغال و تأثیر آن بر نیروی کار ماهر و ساده است. این مقاله برحسب هدف کاربردی و برحسب گردآوری اطلاعات اسنادی - مرور سیستماتیک مقالات علمی پژوهشی منتشر شده در زمینه اثر روشهای انتقال تکنولوژی بر اشتغال؛ با آزمون علامت و به کمک نرم افزار SPSS26، اثر ده روش منتخب انتقال تکنولوژی را بر اشتغال مورد بررسی قرار داده است. به این منظور سه پایگاه اطلاعاتی از مقالات علمی و پژوهشی فارسی و هشت پایگاه انگلیسی زبان با کلیدواژههای مرتبط به اشتغال جستجو شده است. در سطح 1%؛ از میان روشهای مورد بررسی، اتحاد و سرمایهگذاری مشترک بر اشتغال بی اثر و اثر روشهای ادغام و اکتساب، سرمایهگذاری مستقیم خارجی، فرانشیز، مجوز فعالیت، شرکتهای چند ملیتی، تحقیق و توسعه و شرکتهای زایشی بر اشتغال مثبت شناسایی شد. در مرحلۀ دوم؛ با استفاده از روش تاپسیس، روشهای انتقال تکنولوژی بر مبنای معیار اثر بر اشتغال نیروی کار ماهر و ساده رتبهبندی شدند. بر این اساس روش فرانشیز مناسبترین روش برای ایجاد اشتغال در نیروی کار ساده و روشهای تحقیق و توسعه، سرمایهگذاری مستقیم خارجی و شرکتهای زایشی مناسبترین روش برای ایجاد اشتغال در نیروی کار ماهر شناسایی شدند.
