مطالعه آزمایشگاهی تأثیر عیار سیمان، حداکثر اندازه سنگدانه و کاربرد میکروسیلیس بر روی نفوذپذیری بتن غلتکی

نویسندگان

1 گروه مهندسی ژئوتکنیک، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزد، یزد، ایران

2 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان، دهاقان، ایران

3 گروه مهندسی معدن، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

doi
چکیده

بتن کوبیده غلتکی بتنی با اسلامپ صفر است و عملیات حمل، پخش و تراکم آن بـا اسـتفاده از ماشین‌آلات عملیات خاکی صورت میگیرد. کاربرد این نوع بتن در ساخت سدها و نقش نفوذپذیری در طراحی سدها، اهمیت شناخت عوامل تأثیرگذار بر روی نفوذپذیری بتن غلتکی را دو چندان کرده است. در پژوهش حاضر، اثر میزان عیار سیمان، حداکثر اندازه سنگ‌دانه و کاربرد میکروسیلیس و نقش عمل‌آوری مرطوب درزها بر روی نفوذپذیری بتن غلتکی موردتوجه قرار گرفت. لذا با ساخت نمونه های آزمایشگاهی و انجام آزمایش نفوذپذیری، مقدار بهینه عیار سیمان و میکروسیلیس و همچنین تأثیر حداکثر اندازه سنگ‌دانه بررسی گردید. نتایج نشان داد که عیار بهینه ی سیمان 110 کیلوگرم بر مترمکعب می باشد و با افزایش حداکثر اندازه ی سنگ‌دانه، نفوذپذیری نیز افزایش می یابد. به‌علاوه مقدار بهینه جایگزینی میکروسیلیس با سیمان، 20 درصد مقدار سیمان بدست آمد. همچنین با رعایت شرایط مناسب اجرایی و عمل‌آوری مرطوب درزها، می توان نفوذپذیری از درزها را نیز کاهش داد.