مطالعه آزمایشگاهی اثر افزودنیهای روانکننده و ضدیخ بر بهبود مشخصات مقاومتی و رسانایی هیدرولیکی بتن متخلخل
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی، بروجرد، ایران
2 پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
3 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
doi
چکیده
بتن متخلخل نوع خاصی از بتن با تخلخل بالاست که یکی از عمدهترین کاربردهای آن در روسازی میباشد. بطور معمول بتن متخلخل فاقد مصالح ریزدانه بوده که با ماتریس سیمانی، مصالح درشتدانه به هم چسبانده به طوری که فضاهایی خالی بین مصالح ایجاد میشود. استفاده از افزودنیها همچون روانکننده جهت تامین بهتر مشخصات مورد نظر بهخصوص مقاومت بتن میتواند مفید واقع شود. بتن متخلخل باید طوری طراحی شود که در سیکل ذوب و یخهای متوالی زود تخریب نشده، و بتواند با دوام مطلوب آب را از خود عبور دهد. در این پژوهش در شش طرح اختلاط شامل سه دانهبندی سنگدانه در دو نسبت آب به سیمان(W/C) و سنگدانه به سیمان(G/C) نمونههای بتن متخلخل معمولی و حاوی افزودنیهای روانکننده و ضدیخ تولید شده است. نتایج حاصل از اندازه-گیری کارایی، چگالی، تخلخل و مقاومت فشاری 7 روزه و 28 روزه گزارش شده است. به طور خلاصه طبق نتایج بررسی شده در سه نوع دانهبندی و افزودنیهای مصرفی به طور میانگین در سه نوع دانهبندی با افزودن روانکننده به بتن، میانگین مقاومت فشاری آن حدود 11درصد افزایش، تخلخل آن حدود 6 درصد کاهش و با افزودن ضدیخ در بتن حدودا 4 درصد افزایش مقاومت و 1درصد کاهش تخلخل حاصل شده است.