تاثیر دمای ذوبریزی و گرمایش مجدد بر ریزساختار و خواص سایشی آلیاژ A390 در ریختهگری روی سطح شیبدار
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی مواد و صنایع- دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
2 دانشکاه صنعتی نوشیروانی بابل
3 دانشکده مهندسی مواد و صنایع- دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
doi
10.22034/frj.2017.54550چکیده
ریختهگری روی سطح شیبدار یکی از روشهای تولید در حالت نیمهجامد است. استفاده از فرآیندهای نیمهجامد موجب کاهش میزان تخلخلهای گازی و انقباضی و اصلاح ریزساختار میشود. در این پژوهش، تاثیر دمای ذوبریزی در فرآیند ریختهگری روی سطح شیبدار و همچنین تاثیر دمای گرمایش مجدد بر ریزساختار و خواص سایشی آلیاژ آلومینیم A390 مورد بررسی قرار گرفت. در این راستا، ذوبریزی در 5 دمای مختلف روی سطح شیبدار با طول mm 500 و زاویه ثابت °45 و دمای قالب C°450 انجام شد. سپس عملیات گرمایش مجدد در سه دمای متفاوت با زمان گرمایش مجدد ثابت صورت گرفت. نتایج نشان داد که حالت مطلوب از نظر غیردندریتی شدن فاز آلومینیم و بیشینه مقدار سختی در دمای ذوبریزی C°590 روی سطح شیبدار بدست آمد. در بررسی تاثیر دمای گرمایش مجدد، نمونه نگهداری شده در دمای C°545 به مدت 30 دقیقه نسبت به دو دمای 555 و C°565، از ریزساختار دانهریزتر و یکنواختتری برخوردار است. به طوریکه میزان سختی در این دما حدودا HB 130 و میزان کاهش وزن gr 0193/ 0بدست آمد و سختی و مقاومت به سایشی آن نسبت به نمونه بدون گرمایش به ترتیب 30 و 43 درصد افزایش یافته است.