جایگاه زمان و مکان در منظومۀ فقه سنتی پویا

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکدۀ فقه، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران

2 دانشیار، دانشکدۀ حقوق، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران

3 دانشجوی دکتری گروه حقوق، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران

doi
10.22059/jorr.2019.277635.1008367
چکیده

اسلام دینی جهانی و جاودانی است و علت آن کمال احکام الهی محسوب می‌شود که در حقیقت به‌مثابۀ یکی از معجزات اسلام است. در قبال نیازهای ثابت، نیازهای متغیر پدیدار خواهد شد که باید از این تغییرات نیز در جهت حفظ و نزاهت و بالندگی صحیح آن صیانت شود. از این جهت است که پویایی قسیم فقه سنتی نیست، بلکه فقه سنتی به‌خودی‌خود پویاست. اجتهاد که آن را به حق دینامیسم حقوق اسلامی نامیده‌اند، به‌معنای کوشش عالمانه و روشمندی برای استخراج حکم خدا با توجه به منابع چهارگانۀ کتاب، سنت، عقل و اجماع است. در این مقاله در حد وسع کوشیده‌ایم که نحوۀ تأثیر زمان و مکان بر احکام شرعی را با تعیین ملاک‌ها و مصادیق ارائه کنیم تا چه در نظر آید.

کلیدواژه‌ها