بازدارندگی شبکهای و بایستههای سیاست خارجی ج.ا.ایران در گام دوم انقلاب اسلامی
نویسندگان
1 استادیار روابط بین الملل و عضو هیئت علمی گروه تاریخ، تمدن و انقلاب اسلامی دانشکده معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار روابط بین الملل و استاد مدعو دانشگاه تهران
3 عضو هیات علمی دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
DOR:20.1001.1.23222573.1399.9.3.9.6چکیده
یکی از محورهای مهم «بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی» توجه به «گذشته» برای برداشتن «گامهای استوار در آینده» است. موضوعی که در حوزههای مختلف به خصوص روابط خارجی مورد تاکید بوده است. مروری بر متن بیانیه نشان میدهد، تاکید بر تداوم و تشدید «عزت ملی و مرزبندی با دشمن» در گام دوم انقلاب در اصل ناظر بر پایههای این امر است که در محورهایی چون «ایستادگی روزافزون در برابر قلدران و زورگویان و مستکبران جهان» در گام نخست انقلاب گذارده شده است. از آنجائیکه تداوم تقابل با نظام سلطه یکی از رسالتهای جمهوری اسلامی ایران در گام دوم انقلاب است، استفاده از تجربیات گذشته امری ضروری است. با توجه به اینکه بهرهمندی جمهوری اسلامی ایران از سیاست بازدارندگی شبکهای محور اصلی تقابل با رژیم صهیونیستی به عنوان اهرم اصلی نظام سلطه در منطقه غرب آسیا در طول چهار دهه اول انقلاب بوده، لذا در این مقاله با کاربست روش توصیفی–تحلیلی، پس از تبیین نظری نوع نقشآفرینی حزبالله لبنان به عنوان یک الگوی موفق در این سیاست، پیشنهاداتی برای سیاست خارجی جمهوری اسلامی در گام دوم ارائه شده است.