نسبت‌سنجی موانع مسئولیت مدنی با ادلۀ ضمان قهری با تکیه بر دیدگاه حضرت امام خمینی (ره)

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، ایران.

2 مدرس مدعو گروه حقوق دانشگاه مفید قم

doi
10.22059/jorr.2019.244047.1007833
چکیده

موانع مسئولیت مدنی به دو دستۀ کلی تقسیم‌ می‌شوند. عواملی که مقتضی مسئولیت و ارکان مسئولیت مدنی (ضرر، فعل زیانبار و رابطۀ سببیت) در آنها تمام نیست و به یکی از ارکان آن خدشه وارد شده است؛ عوامل دیگری نیز وجود دارند که با وجود تمام بودن ارکان مسئولیت مدنی، به‌واسطۀ دلیل شرعی و قانونی، مسئولیت مدنی از آنها برداشته می‌شود. در نسبت‌سنجی میان عوامل دستۀ اول با ادلۀ ضمان، به خروج تخصصی و در نسبت‌سنجی دستۀ دوم با ادلۀ ضمان، به خروج تخصیصی دست پیدا می‌کنیم که آثاری بر این تفکیک بار می‌شود. رابطۀ این دو دسته با ادلۀ ضمان: «علی الید ما اخذت حتی تؤدیه» و قاعدۀ «من اتلف مال الغیر فهو له ضامن» و قاعدۀ «لاضرر و لاضرار» رابطۀ تخصیص و تخصص است. اگرچه در برخی از عوامل منع مسئولیت مدنی، تصریح خاصی در این زمینه وجود نداشت، با وحدت ملاک می‌توان این نتیجه را از کلمات فقها و مرحوم امام خمینی برداشت کرد.