تعیین الگوی کشت بهینه بخش مرکزی شهرستان سیرجان با توجه به پایداری منابع آب و محیط زیست
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، بخش اقتصاد کشاورزی، دانشگاه شیراز.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی، بخش اقتصاد کشاورزی، دانشگاه شیراز.
3 دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، بخش اقتصاد کشاورزی، دانشگاه شیراز.
4 دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی، بخش اقتصاد کشاورزی، دانشگاه شیراز.
doi
چکیده
امروزه پایداری منابع آب و محیط زیست در کشاورزی از اهمیتی بسیار زیاد برخوردار است. از اینرو، تعیین الگوی کشت سودآور با مصرف کمتر منابع آّب و کود شیمیایی باعث استفاده پایدار از منابع میشود. هدف از این مطالعه تعیین الگوهای کشت بهینه محصولات کشاورزی بخش مرکزی شهرستان سیرجان با در نظر گرفتن اهداف اقتصادی و زیست محیطی به گونه جداگانه و همزمان میباشد که برای مسایل تک هدفه، مدل برنامهریزی خطی ساده و برای مسئله چند هدفه، مدل برنامهریزی خطی چند هدفه با استفاده از روش مقید تعمیمیافته (Augmented e-constraint) و روش TOPSIS حل شد. دادههای مورد نیاز مطالعه از راه پرسشنامه از 190 نفر از بهرهبرداران منطقه در دوره زمانی 1392 و به روش نمونهگیری ساده تصادفی استخراج شد. نتایج الگوهای بهینه منتخب در حالات وزنی گوناگون نشان داد که برای مزارع کوچکتر از پنج هکتار، محصول یونجه سطح زیر کشت کمتر و محصول جو در الگوهای بهینه با وزن بیشتر اهداف کمینهسازی مصرف آب و کود شیمیایی، سطح زیر کشت بیشتری نسبت به الگوی کنونی را به خود اختصاص میدهد، اما در الگوهای بهینه با وزن بیشتر هدف بیشینه سازی بازده ناخالص و وزن یکسان اهداف، محصول پیاز جایگزین این محصول میشود. همچنین، نتایج برای مزارع بزرگتر از 5 هکتار نشان داد که برای تأمین همزمان اهداف، محصول یونجه کمتر و محصولات جو و پیاز بیشتر از الگوی کنونی کشت شوند. در پایان، مشخص شد که مزارع بزرگتر از لحاظ سوددهی بهتر از مزارع کوچکتر عمل کردهاند، اما از لحاظ مصرف آب کارا عمل نکردهاند.