تاثیر آرایش کارگذاری المان های شش پایه بر پستی و بلندی بستر اطراف تکیه گاه ذوزنقه ای
نویسندگان
1 استادیار (مسئول مکاتبات)، گروه مهندسی آب، دانشگاه جهرم، جهرم، ایران و دانش آموخته دکتری سازه های آبی، دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استاد گروه سازه های آبی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
چکیده
آمار های موجود نشان دهنده سهم عمده آبشستگی تکیهگاه در تخریب پلها می باشد. لذا حفاظت پلها در مقابل آبشستگی از اهمیت خاصی برخوردار است. روشهای پوششی نظیر سنگ چین کاربرد گسترده ای در حفاظت پلها دارد و در مناطقی که تامین سنگ پرهزینه باشد از بلوک بتنی و یا موارد مشابه استفاده میشود. در این مطالعه برای اولین بار کاربرد المانهای بتنی ششپایه در ارتباط با آبشستگی تکیهگاهها در آزمایشگاه مورد مطالعه قرار گرفته است. کارگذاری المانهای ششپایه در تراکمهای باز، متوسط و متراکم و همچنین در اعماق زیر بستر، روی بستر و حالت میانی در اطراف تکیهگاه ذوزنقهای انجام شده است. به طور کلی نتایج نشان دهنده تاثیر قابل ملاحظه کارگذاری المان ششپایه در کنترل آبشستگی تکیهگاه پل در شرایط مختلف جریان می باشد، به طوریکه می تواند تا 100 درصد عمق آبشستگی راس تکیه گاه را کاهش دهد. همچنین نتایج نشان می دهد حداکثر کاهش عمق آبشستگی دماغه تکیهگاه در آرایش کارگذاری المانها روی بستر و با تراکم حداکثر می باشد. در این حالت المان ها علاوه بر حفاظت تکیه گاه از طریق ایجاد پوشش منجر به دور کردن آبشستگی از راس تکیه گاه به سمت مرکز کانال نیز می گردند.
