بررسی تحلیلی ماهیت اسقاط حق و آثار مترتب بر آن
نویسندگان
1 استادیار، گروه فقه و حقوق، واحد ایذه، دانشگاه آزاد اسلامی، ایذه، ایران
2 استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکدۀ الهیات، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.22059/jorr.2019.275198.1008328چکیده
«اسقاط حق» فقط مربوط به آن دسته از حقّ النّاسی است که بهعلت وجود رُکنِ «مَن علیه الحقّ» در آن مطالبهشدنی هستند و ادلۀ شرعیۀ مورد استناد در «قاعدۀ اسقاط حق» نیز که عموماً با تعبیر «عفو و تصدق» وارد شدهاند، فقط بر چنین اسقاطی دلالت دارند. اسقاط چون از انشاییات است به «حقوق فعلی» تعلق میگیرد، نه به حقوق آتی (فرضی و تقدیری) وگرنه اسقاطِ حقیقی نیست و در سقوط حق تأثیری ندارد، بلکه صِرفاً «وعد و عهد» بر ترک برخی اعمال جایز یا بر ترک برخی اسباب شرعیه خواهد بود که «اخبار» بهشمار میآیند، نه إنشاء و حداکثر تأثیرشان بر فرض مشروعیت «وجوب تکلیفیِ» انجاز و ایفاست. بنابراین مواردی مانند حق ولایت، حق حضانت، حق طلاق، حق رجوع، حق حیازت مباحات و امثال آن اسقاطپذیر نیستند. این تحقیق با روش کتابخانهای انجام گرفته است.