امکان‎سنجی توانایی ریزجلبک سندسموس آبلیکوس در حذف زیستی میکروپلاستیک پلی‎اتیلن از محیط آبی و بهینه‌سازی پارامترهای مؤثر بر حذف زیستی

نویسندگان

1 استادیار دانشکده مهندسی شیمی، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 دانشیار گروه میکروبیولوژی، دانشکده زیست‎شناسی، دانشکدگان علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکترا، گروه مهندسی محیط‎زیست، دانشکده فنی و مهندسی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

4 دانشیار گروه مهندسی محیط‎زیست، دانشکده فنی و مهندسی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22112/jwwse.2025.493962.1423
چکیده

میکروپلاستیک‌ها به ذرات پلاستیکی با قطر کوچک‎تر از 5 میلی‌متر گفته می­شود که به‎دلیل کوچک بودن، عدم وجود فناورى کافى در حذف و هم‎چنین پتانسیل ایجاد عوارض جانبى، مشکلات محیط‎زیستی عمده­ای ایجاد می­کنند. ریزجلبک سندسموس آبلیکوس به‎دلیل توانایی ترشح آنزیم‎های لیگنینولیتیک و اگزوپلی ساکارید قابلیت تجزیه میکروپلاستیک­ها و مصرف آن به‎عنوان منبع کربنی را دارد. در مطالعه حاضر با بهینه­سازی شرایط کشت ریزجلبک سندسموس آبلیکوس، رشد ریزجلبک بهینه‎شده و در ادامه امکان‎سنجی حذف زیستی میکروپلاستیک پلی­اتیلن و تأثیر پارامترهای مؤثر بر حذف زیستی پلی‎اتیلن توسط ریزجلبک سندسموس آبلیکوس بررسی‎شد. با توجه به نتایج، بالاترین درصد حذف میکروپلاستیک پلی­اتیلن در چگالی نوری سندسموس 1، سرعت هم‎زدن 150 دور بر دقیقه و اندازه میکروپلاستیک 45 میکرومتر به‎دست آمد. آنالیز ژل کروماتوگرافی نشان داد که وزن مولکولی میکروپلاستیک پس از حذف زیستی حدود 14% کاهش یافت. هم‎چنین آنالیز FTIR نشان‎داد که حذف گروه عاملی کربونیل در محدوده طول موج 1400-1600 نانومتر می­تواند به‎عنوان المان تأیید حذف زیستی میکروپلاستیک پلی­اتیلن مورد توجه قرارگیرد.