بررسی امکان وصیت کودکان
نویسندگان
1 دانشیار بخش علوم قرآن و فقه، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 کارشناس ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22059/jorr.2019.276418.1008347چکیده
برخی از فقها، وصیت کودکان را صحیح ندانستهاند، قانون مدنی نیز دیدگاه آنها را پذیرفته است، هدف از پژوهش حاضر که با روش توصیفی و تحلیلی انجام گرفته، آن است که با اثبات صحت وصیت کودک و بیان شرایط آن، اهمیت حقوق کودک از نگاه فقه اسلامی و نیز اهمیت سبک زندگی اسلامی را نشان دهد. از این پژوهش برمیآید که تأکید برخی از فقها بر متفاوت بودن وصیت کودکان با دیگر عقود ایشان و مقایسۀ دیدگاه این گروه با دیدگاه برخی از حقوقدانان غربی (که تفکیک بین وصیت کودکان و عقود زمان حیات ایشان را توصیه کردهاند) نشانگر پیشتازی فقه اسلامی در این نوع توجه به حقوق کودکان است. تأکید قائلان صحت وصیت کودکان بر اینکه وصیت کودکان باید برای کارهای نیک و کمک به خویشاوندان باشد، کودکان را به محبت و همدردی با دیگران، بهویژه خویشاوندان تشویق میکند. با وجود ضرورت احترام به ارادۀ کودک، قانون مدنی ایران وصیت کودکان را معتبر ندانسته است. از آنجا که قانونهای مدنی نوعاً بر مبنای فتاوی مشهور وضع شدهاند، قانون مدنی باید ضمن حفظ حقوق وارثان کودکان، با پذیرش وصیت ایشان، ارادۀ آنها را محترم بشمارد.