بررسی میزان میکروپلاستیکها در پساب و لجن تصفیهخانه فاضلاب و کارایی واحدها در حذف میکروپلاستیکها
نویسندگان
1 استاد مرکز تحقیقات فناوریهای زیستمحیطی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
2 استادیار گروه مهندسی شیمی، دانشگاه علم و فناوری مازندران، بهشهر، ایران دانشکده جغرافیا، علوم زمین و محیطزیست، دانشگاه بیرمنگهام، اجباستون، بیرمنگهام، انگلستان.
3 استاد مرکز تحقیقات فناوریهای زیستمحیطی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
4 استادیار مرکز تحقیقات فناوریهای زیستمحیطی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
5 دانشجوی کارشناسی ارشد، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.22112/jwwse.2025.436312.1396چکیده
هدف از این مقاله بررسی کمی و کیفی میکروپلاستیکها در پساب و لجن تصفیهخانههای فاضلاب شهری و کارایی هریک از واحدهای تصفیهخانه درحذف آنها از پساب است. در این مطالعه مرورى، با توجه به تجربیات جهانی و بررسی مطالعات معتبر و جدید خارجی و ایرانی مقالات مرتبط در پایگاههای داده SID، Science direct، Google scholar و Scopus با کلماتکلیدى پساب، میکروپلاستیک، تصفیهخانه فاضلاب، لجنفاضلاب و واحدهای تصفیهخانه بین سالهاى 2011 تا 2023 جستجو شدند. براساس مطالعات مختلف، کمترین راندمان حذف 73% (MPs/L 188، در فاضلاب ورودی و MPs/L 50، در پساب خروجی) و بالاترین راندمان 8/97% (MPs/L 69، در فاضلاب ورودی و MPs/L 73/1، در پساب خروجی) بهدست آمد. همچنین میانگین حذف میکروپلاستیکها توسط دانهگیر 95/44%، تهنشینی اولیه 9/52% و تهنشینی ثانویه 73/73% حاصل شد. کمترین و بیشترین میزان میکروپلاستیک لجن تصفیهشده بهترتیب 510 و 105 × 95/4 ذره در هر کیلوگرم وزن خشک لجن بود. باتوجه به نتایج تحقیقات، مهمترین مکانیسمهای حذف میکروپلاستیک، غربال کردن، جذبسطحی، تهنشینی و جذب به توده بیولوژیکی بسته به نوع پلیمر از پساب است.
