بررسی میزان تولید آب در آبشیرینکن خورشیدی ترکیبشده با هواگرمکن با تغییر پارامترهای مربوط به هواگرمکن خورشیدی دومسیره
نویسندگان
1 استادیار، مرکز تحقیقات انرژی و توسعه پایدار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سمنان، سمنان، ایران.
2 دکترای مهندسی مکانیک، شرکت آب و فاضلاب استان زنجان، زنجان، ایران.
3 دانشیار، گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران.
4 کارشناسی ارشد مکانیک، شرکت آب و فاضلاب استان زنجان.
doi
10.22112/jwwse.2025.499425.1437چکیده
در این مقاله برای افزایش میزان بازدهی و تولید آب در آبشیرینکنها، یک آبشیرینکن خورشیدی تقطیری با یک هواگرمکن خورشیدی دومسیره با صفحه جاذب دندانهدار کوپل شده است. اثر تغییر پارامترهای مختلف هواگرمکن بر میزان تولید آب در آبشیرینکن خورشیدی فعال، با استفاده از مدلسازی ریاضی مورد بررسی قرارگرفته است. ساختار آبشیرینکن بهگونهای تغییر داده شده که محفظهای برای عبور هوای گرم در زیر تشتک آبشیرینکن درنظر گرفته شود و از هوای گرم خروجی از هواگرمکن برای افزایش دمای آب درون تشتک آبشیرینکن استفاده شود. در این مطالعه اثر زاویه صفحه جاذب، ارتفاع دندانههای V شکل جاذب، فاصله بین جاذب و شیشه در هواگرمکن، طول هواگرمکن و دبی جرمی هوا در میزان تولید آب در آبشیرینکن مورد بررسی قرارگرفته است. نتایج نشان میدهد که با کاهش نرخ دبی جرمی هوای ورودی به هواگرمکن از 059/0 تا 015/0 کیلوگرم بر مترمربع در ثانیه، نرخ تولید آب بهدلیل انتقال گرمای بیشتر از هوای گرمشده در هواگرمکن به آب درون تشتک آبشیرینکن، 61% افزایش مییابد. همچنین افزایش یا کاهش سایر پارامترهای ذکرشده، اثر محسوسی را بر روی میزان تولید آب در آبشیرینکن نخواهد داشت.
