بررسی و تحلیل نمادشناسانۀ نقشمایۀ درخت نخل در هنر جیرفت
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد تاریخ ایران باستان، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیارگروه تاریخ، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.30465/sehs.2023.44601.1895چکیده
جیرفت که به باور برخی از پژوهشگران و باستانشناسان، همسان و همپایۀ میانرودان رخ مینماید، بستری غنی از آثار باستانی ارزشمند دارد. این آثار که به واسطۀ وقوع سیلی در سال 1380خورشیدی سر از زیر خاک برآوردند، خبر از فرهنگی چند هزار ساله در این خطه از سرزمین ایران دادند که میتوان گفت برای چند هزاره در این خاک خفته مانده بود. این آثار که راویان فرهنگ کهن جیرفت قلمداد میشوند، چنانچه رمزگشایی گردند، ناگفتههای بسیاری از مباحث اساطیری، آیینها، اعتقادات و باورهای جامعۀ زمان خویش را بازگو خواهند کرد. این پژوهش بر آن است تا با واکاوی سه مورد از آثار دربردارندۀ نقش مایۀ درخت نخل، در فهم زبان غیر نوشتاری فرهنگ جیرفت کوشش نماید و بدینوسیله در بازسازی بافت و ساختار آن یاری رساند. پژوهش حاضر بر آن است تا با بهرهگیری از رویکردهای مطرح در شمایلنگاری و شمایلشناسی، به درک راز پنهان در سه اثری بپردازد که نقش مایۀ درخت نخل را در دل خود به تصویر کشیدهاند و با نگاهی موشکافانه به عناصر و کنشگرهای سازندۀ آثار مذکور، در جستجوی صدایی ناشنوده و گم مانده در ژرفای این فرهنگ پرشکوه باشد که زمان شکلگیری آن به سه هزار سال پیش از میلاد باز میگردد. بدینسان، این پژوهش با بهرهگیری از روش توصیفی- تحلیلی، مشاهدهگری آثار مکشوفه، با تکیه بر دادههای باستانشناختی و پژوهش کتابخانهای، چگونگی تصویرگری نقش نخل در هنر جیرفت را مورد واکاوی قرار داده است.