تجزیه و تحلیل بحران هویت ملی و شکنندگی تاریخی در دولت پهلوی اول
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم سیاسی/ مطالعات سیاسی انقلاب اسلامی، دانشکده حکمرانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
2 استادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشگاه بین المللی علامه عسکری (ره)، دزفول، ایران.
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد مشاوره، دانشگاه پیام نور، دهدشت، ایران.
doi
چکیده
دوره پهلوی اول (1304-1320 ش) یکی از پرچالشترین و پرتلاطم ترین دورههای تاریخ معاصر ایران به شمار میرود. در این دوره، تحولات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی گسترده ای در کشور به وقوع پیوست که پیامدهای آن تا امروز نیز قابل مشاهده است. یکی از مهم ترین این تحولات، بحران هویت ملی و شکنندگی تاریخی بود که جامعه ایران با آن دست به گریبان بود. لذا هدف پژوهش پیشرو تجزیه و تحلیل بحران هویت ملی و شکنندگی تاریخی در دوره پهلوی اول است. لذا سوال اصلی پژوهش این است که «عوامل تاثیر گذار بر بحران هویت ملی و شکنندگی تاریخی در دوره پهلوی اول کدامند؟». در این راستا، پژوهش حاضر با استفاده از روش کیفی از نوع توصیفی-تحلیلی در پی تحلیل بحران هویت ملی و شکنندگی تاریخی در دوره رضا خان میباشد. رویکرد غالب در این نوشتار بهرهگیری از نظریه بحران هویت ملی است. دادهها به شیوه کتابخانهای – اسنادی با استفاده از فیشبرداری از اسناد، کتابها، مقالات و غیره گردآوری شده است.. یافتههای پژوهش حاکی از این است که عوامل مؤثر بر بحران هویت ملی و شکنندگی تاریخی دوره اول پهلوی با توجه به نظریه بحرانهای هویتی، میتوان گفت عوامل چندگانه همچون؛ فرهنگ غربی، تحریمها و تأثیرات اقتصادی، تأثیرات فرهنگی و هنری، تأثیرات سیاسی، ایدئولوژیک بودن هویت ملی و بهرهبرداری آن توسط رژیمهای سیاسی در بروز و تعمیق بحران هویتی در دوره پهلوی اول نقش داشتند. این بحران هویتی یکی از مهمترین چالشهای دوران تاریخ ایران محسوب میشود.
