واکاوی دلالت قاعدۀ «مخالفت با عامه» در فقه و اصول شیعه
نویسندگان
1 دانشآموختۀ دکتری، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2 استادیار، گروه الهیات، دانشگاه فرهنگیان، مشهد، ایران
3 دانشیار، گروه الهیات، دانشگاه فرهنگیان، مشهد، ایران
4 استادیار، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
10.22059/jorr.2019.222781.1007538چکیده
تعارض ادله، چالشی است که فراروی روایات و ادله قرار گرفته و راه برونرفت از آن، بیان و بهکارگیری مرجحهایی است که در لسان احادیث از معصومین(ع) نقل شدهاند؛ یکی از آن مرجحها مخالفت با عامه است که در پی آن، فقیهان روایت مخالف عامه را بر دلیل موافق آنها ترجیح میدهند؛ کارکرد این مرجح در منابع مختلف فقهی و اصولی فراوان است. اما کمتر به مسائلی مانند مفهوم عامه در این روایات، گسترۀ کاربرد قاعده، مجرای قاعده، تفاوت آن با تقیه، ملاک در مخالفت با عامه، دلایل ترجیح به مخالفت عامه و موضوعیت یا طریقیت داشتن قاعده پرداخته شده است. در جستار پیش رو، تلاش شده تا با واکاویدن دلالت قاعدۀ مورد نظر، پاسخ پرسشهای فوق را دریافت و برخی از تحلیلهای نادرست و درک نامناسب از قاعدۀ مخالفت با عامه بررسی شود.