ارائه مدل رفتارهای ایثارگرانه رهبران در سازمان؛ رویکرد ساختاری تفسیری
نویسندگان
1 دکتری، گروه رهبری و سرمایه انسانی، دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشکدگان تهران، دانشگاه تهران، ایران.
2 دکتری، گروه رهبری و سرمایه انسانی، دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشکدگان تهران، دانشگاه تهران، ایران.
3 استادیار، گروه حکمرانی توسعه پایدار، دانشکده حکمرانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jipa.2024.368676.3430چکیده
هدف: یکی از مهمترین مباحث مطرح در ادبیات مدیریت و رهبری، مفهوم ایثارگری است و بهدلیل پیامدهای متعدد و مثبتی که برای آن برشمرده شده است، سازمانها نیاز دارند تا سبکهای رهبری مبتنی بر فداکاری را توسعه دهند. با وجود مصداقها و مثالهای متعدد در خصوص ایثارگری مدیران، رهبران و کارکنان و اهمیت این پدیده در کسبوکار، سازمانهای دولتی و سایر محیطها، ایثار بهعنوان یکی از رفتارهای سازمانی و دلالتهای رهبری آن، از نظر پژوهشی مغفول مانده است و پژوهش نظاممند در این زمینه میتواند ابعاد و زوایای بروز رفتارهای ایثارگرانه در سازمانها را برای ما روشن سازد. روش: پژوهش حاضر بر مبنای پارادایم تفسیری و مبتنی بر روش مدلسازی ساختاری ـ تفسیری است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی است و برای گردآوری دادهها از مصاحبه استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش، مدیران بخش دولتی است و روش نمونهگیری، از نوع هدفمند است. یافتهها: مدل مفهومی رفتارهای ایثارگرانه در سازمان، مشتمل بر یازده مؤلفه است که عبارتاند از: «خودپندارۀ مثبت»، «تابآوری»، «ابرازگری اجتماعی» و «انگیزۀ خدمت»، «همدلی و همدردی»، «آگاهی و شناخت»، «هدفمندی و آرمانگرایی»، «وحدت و هویت جمعی»، «یادگیری و سرایت اجتماعی»، «ارزشهای جوهری» و «شرایط بحرانی». بر اساس یافتهها، دو بُعد آگاهی و شناخت و وحدت جمعی، مؤلفههای مبنایی مدل هستند؛ زیرا بر کلیه مؤلفههای دیگر تأثیرگذارند و از سوی دیگر نیز با یکدیگر رابطه دوطرفه دارند؛ یعنی علاوهبراینکه در مؤلفههای دیگر مدل عاملی تأثیرگذارند، بر یکدیگر نیز اثرگذارند. همچنین بر اساس مدل مذکور، دو مؤلفه همدلی و همدردی و یادگیری و سرایت اجتماعی در رتبۀ بعدی قرار گرفتهاند. این دو مؤلفه نیز با یکدیگر رابطه متقابل دارند و علاوهبراین، از مؤلفۀ شرایط بحرانی که در رتبۀ بعدی قرار دارد، تأثیر میپذیرند. در واقع، شرایط بحرانی، علاوهبراینکه بر مؤلفههای سطح بالاتر خود اثر میگذارد، بر مؤلفههای سطح پایینتر نیز اثرگذار است و این بیانگر نفوذ چشمگیر این متغیر در مدل است. مؤلفۀ انگیزۀ خدمت، مؤلفهای است که در سطح پنجم مدل قرار دارد و همان طور که جهت پیکانها نشان میدهد، این مؤلفه به سه مؤلفۀ شرایط بحرانی، ارزشهای جوهری و هدفمندی و آرمانگرایی وابسته است؛ بدین معنا که انگیزۀ خدمت بهعنوان یکی از پیشایندهای بروز رفتارهای ایثارگرانه، از بروز شرایط بحرانی و نیز وجود ارزشهای جوهری و اهداف و آرمانهای فرد تأثیر میپذیرد. سه مؤلفه باقیمانده در مدل، یعنی خودپندارۀ مثبت، تابآوری و ابرازگری اجتماعی، نسبت به سایر مؤلفهها کمترین نفوذ و بیشترین وابستگی را دارند که بیانگر اثرپذیری بیشتر آنها از سایر مؤلفههای مدل است. مؤلفۀ ابرازگری اجتماعی، وابستهترین مؤلفه در مدل مذکور است؛ به این معنا که تمایل فرد برای ابرازگری اجتماعی، به همۀ مؤلفههای دیگر مدل، به استثنای تابآوری وابسته است؛ زیرا تابآوری فرد، بر ابرازگری اجتماعی وی تأثیری ندارد. نتیجهگیری: دو مؤلفه از مؤلفههای یازدهگانه شناسایی شده در پژوهش، در ناحیه پیوندی قرار گرفتهاند که عبارتاند از: «همدلی و همدردی»، «آگاهی و شناخت». این مؤلفهها، غیرایستا و پویا محسوب میشوند؛ بدین معنا که هر تغییری در آنها میتواند کل سیستم را تحت تأثیر قرار دهد و در نهایت، بازخور سیستم نیز میتواند آنها را دوباره تغییر دهد. مؤلفههایی که در ناحیۀ مستقل ماتریس نفوذ ـ همبستگی قرار گرفتهاند، شامل پنج مؤلفه «هدفمندی و آرمانگرایی»، «وحدت و هویت جمعی»، «یادگیری و سرایت اجتماعی»، «ارزشهای جوهری» و «شرایط بحرانی» است که بیانگر قدرت نفوذ و هدایت زیاد این مؤلفهها در مدل است. همچنین با توجه به ماتریس نفوذ – وابستگی بهدستآمده در پژوهش حاضر، مؤلفههای «خودپندارۀ مثبت»، «تابآوری»، «ابرازگری اجتماعی» و «انگیزۀ خدمت» در ناحیۀ وابستگی قرار گرفتهاند که گویای میزان وابستگی زیاد این مؤلفهها به سایر مؤلفههای نمودار است. در واقع میتوان گفت که برای تحقق مؤلفههای مذکور، مؤلفههای زیادی دخالت دارند و خود این مؤلفهها، بر سایر مؤلفههای مدل کمترین تأثیر را میگذارند. علاوهبراین، بر اساس ماتریس خوددریافتی بهدستآمده در پژوهش، میتوان نتیجه گرفت که مؤلفۀ «ابرازگری اجتماعی» در مدل، کمترین میزان تأثیرگذاری را دارد.