جذب زیستی فلز سنگین نیکل توسط ریز جلبک Chaetoceros sp. از محلول‌های آبی

نویسندگان

1 استادیار، دانشکده علوم و فنون دریایی-گروه بیولوژی دریا، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران، ایران.

2 استادیار، دانشکده علوم و فنون دریایی-گروه بیولوژی دریا، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران، ایران.

3 کارشناسی ارشد، دانشکده علوم و فنون دریایی-گروه بیولوژی دریا، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران، ایران.

doi
10.22112/jwwse.2024.431022.1385
چکیده

هدف مطالعه­ حاضر استفاده از جلبکChaetoceros sp.  برای حذف فلز سنگین نیکل از محیط­ آبی و بررسی اثر پارامترهای موثر بر جذب فلز نیکل با استفاده از این جلبک بود. هم‎چنین ایزوترم جذب مورد بررسی قرار گرفت. در یک آزمایش دو مرحله­ای برای بررسی شرایط بهینه­ی رشد، جلبک تحت شرایط متفاوت دما، شدت نور و چرخه­ تاریکی/روشنایی کشت داده شد. پس از مشخص شدن شرایط بهینه رشد، در مرحله­ دوم توانایی جلبک به‎عنوان جاذب نیکل بررسی شد. عوامل تاثیرگذار بر حذف نیکل از محیط آبی توسط جلبک Chaetoceros شامل دما، زمان‌ تماس و غلظت‌ نیکل بود. نتایج نشان داد که در دمای30 درجه سانتی­گراد، شدت تابش نور µmol photon/m2s 600 و چرخه­ نوری 12 ساعت نور 12 ساعت تاریکی، جلبک Chaetoceros بالاترین راندمان رشد را داشته و به حداکثر غلظت 06/2 گرم بر لیتر رسید. حداکثر راندمان جذب نیکل در مطالعه­ حاضر 21/26 درصد بود که در دمای 30 درجه سانتی­گراد، زمان تماس 24 ساعت و غلظت 20 میلی­گرم بر لیتر نیکل حاصل شد. بررسی ایزوترم جذب بیانگر این بود که حداکثر ظرفیت جذب نیکل توسط ریز جلبک Chaetoceros 99/8 میلی­گرم بر گرم بود. نتایج نشان داد که به‎طور کلی با افزایش دما  تا 30 درجه سانتی­گراد، میزان جذب زیستی نیکل توسط جلبک Chaetoceros افزایش یافته و پس از آن افزایش دما تاثیر معکوس بر روند جذب داشت.