کاربرد تصمیمگیری چندمعیاره گروهی فازی برای توسعه ی پایدار سامانه های آب شهری
نویسندگان
1 استاد دانشکده مهندسی عمران و عضو قطب علمی مهندسی و مدیریت زیرساخت های عمرانی، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران
2 کارشناسی ارشد مهندسی عمران-آب، دانشکده مهندسی عمران پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران
3 استادیار گروه آبیاری و زهکشی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
doi
چکیده
در توسعه ی پایدار سامانه های آب شهری نه تنها باید به جنبههای مختلف اقتصادی، اجتماعی، زیستمحیطی و فنی توجه نمود، بلکه باید ارجحیتها و اولویتهای تمامی گروههای ذینفع و ذیمدخل، اعم از مصرفکنندگان، ارائهدهندگان خدمات و دیگر سازمانهای درگیر را نیز لحاظ نمود. پیچیدگی و تعدد متغیرهایی که در مسأله تصمیمگیری برای توسعه ی سامانه های آب شهری وجود دارد، لزوم به کارگیری روشهای نظام مند و کارا، که بتوانند علاوه بر در نظر گرفتن همه جنبههای تصمیمگیری، عدمقطعیتها و عدمصراحتهای موجود را در متغیرهای تصمیم نیز به شمار می روند، مشخص میسازد. روشهای تصمیمگیری چندمعیاره ی گروهی فازی (FGDM) دستهای از ابزارهای تحلیل نظام مند هستند که بطور گسترده در حل مسائل برنامهریزی و مدیریت منابع آب و محیطزیست به کار گرفته شدهاند. در مقاله ی حاضر، در قالب یک مطالعه ی موردی، کاربرد روش تصمیمگیری چندمعیاره ی فرایند تحلیل سلسلهمراتبی فازی (FAHP) در برنامهریزی برای توسعه ی پایدار سامانه های آب شهری نشان داده شده است. هدف از مطالعه ی موردی، انتخاب نمایشنامه ی پایدار توسعه برای سامانه آب شهری یک منطقه ی فرضی به نام شهرک میباشد. در این تحقیق، با به کارگیری چهار معیار و یازده شاخص تصمیمگیری نظرات تصمیمگیرندگان در قالب پرسشنامههای تخصصی جمعآوری شده و شش نمایشنامه ی توسعه اولویتبندی گردیده اند. نتایج اجرای شبیه ، که براساس نظرات خبرگان مورد صحتسنجی قرار گرفته، نشان میدهد، که روشهای تصمیمگیری گروهی، مانند روش به کار رفته در این تحقیق میتوانند به عنوان ابزارهای تحلیلی و توانمند، فرآیند تصمیمگیری را برای مدیران و تصمیمگیرندگان سامانه های آب شهری تسهیل ساخته، و به تحقق اهداف توسعه ی پایدار در بخش مدیریت آب شهری کمک کنند.
