بررسی خاستگاه و مهاجرت طایفه خنسیر در کرانه های شمالی خلیج فارس
نویسندگان
1 دانشیار گروه تاریخ دانشیار، دانشگاه خلیج فارس،بوشهر،ایران
2 دانشجوی کارشناسی تاریخ ، دانشگاه خلیج فارس،بوشهر ،ایران
doi
10.30465/sehs.2022.39402.1776چکیده
در کرانههای شمالی خلیجفارس جاینامهای متعددی در خلال متون دیده میشود که بر اثر زمان کارکرد این واژگان دگرگون یا به فراموشی سپرده شدهاست. با وجود پژوهشهای متعدد در حوزه جغرافیای تاریخی منطقه خلیجفارس، همچنان ابعاد تاریک بسیاری در این حیطه وجود دارد. یکی از این واژگان خنسیر میباشد که در گذشته نامی بر یک منطقه جغرافیایی و امروز، نام مجموعهای از طوایف میباشد. هدف این پژوهش واکاوی تحول واژه در گذر زمان و بررسی مهاجرتهای اهالی منطقه خنسیر میباشد. پژوهش حاضر به روش تاریخی و با رویکرد تحلیلی_تبینی، بر پایه منابع کتابخانهای، تحقیقات میدانی و پژوهشهای شفاهی صورت گرفته است. یافتهها و شواهد تاریخی این مقاله نشان میدهد که خاستگاه طایفه خنسیر واقع در جنوب منطقه تنگسیر(تنگستان) و تابع خان دشتی بوده است. در آغاز محل سکونت این طایفه محدود به روستای کبگان و نواحی مجاور بوده اما بعدها گسترش یافته است. افزایش جمعیت و کاهش زمین کشاورزی، در کنار ناامنی و بیکاری عامل اصلی مهاجرت و عدم توسعه این منطقه بوده است. دستاورد دیگر این پژوهش واکاوی زمینههای تشکیل محلات زاغهنشین در جنوب دیوار بندر بوشهر و تبیین موقعیت دقیق آن ها میباشد.