باز بودن در نوآوری فرایند: مرور سیستماتیک ادبیات و ارائه مسیرهای پژوهشی آتی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری - کارآفرینی سازمانی - دانشکده کارآفرینی - دانشگاه تهران

2 استادیار دانشکده کارآفرینی - دانشگاه تهران

3 استادیار دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران

doi
10.22059/jed.2020.307293.653427
چکیده

این پژوهش بدنبال تبیین جایگاه «نوآوری فرآیندی باز» در ادبیات کنونی نوآوری، نوآوری فرآیند و نوآوری باز بوده و مفهوم­پردازی اجزا و ابعاد آن برای انجام پژوهش­های آتی در این زمینه را دنبال کرده است. روش پژوهش مورد استفاده مرور سیستماتیک است که از منظر هدف بنیادی و بر حسب روش گردآوری داده، مطالعه اسناد است که با تکیه بر این روش، امکان بررسی جامع و استاندارد پژوهشهای هدف فرآهم می شود. در همین راستا 68 مقاله از سال‌های 2001 تا 2020 مورد بررسی قرار گرفت. درنهایت یافته های پژوهش در دو دسته »ارکان« و »ویژگیهای « نوآوری فرآیندی باز طبقه بندی شده اند.. ارکان نوآوری فرآیندی باز  شامل «مکانیزم­ها، شرکا، دستاوردها و عناصر پیش‌بین» و ویژگی‌های نوآوری فرآیندی باز در برگیرنده «میزان فناوری‌محور بودن، درجه اهمیت فرآیندی، سطح تغییرات و کانون بهره­برداری» می­باشد. همچنین براساس یافته ها، سه زمینه کلی برای مطالعات آتی نیز پیشنهاد گردید: اول؛ « استفاده از روش‌های متنوع­تر (تغییر تسلط حاکمیت رویکردهای کمی به رویکردهای کیفی و آمیخته)؛ »، دوم؛ « تاکید بر توسعه و آزمون نظری» بواسطه ضعف نظری مطالعات موجود و سوم؛ « انجام مطالعات بیشتر در زمینه‌های بین‌بخشی (بین چند صنعت یا حوزه کسب وکار) و فراملی (بین‌المللی)».