«منطبق با شریعت» یا «مبتنیبر شریعت»؟ بررسی تغییر گفتمان در مالی اسلامی
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی، گروه حسابداری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، مدیریت مالی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران؛ و پژوهشگر مدیریت پژوهش، توسعه و مطالعات اسلامی، سازمان بورس و اوراق بهادار، تهران، ایران
doi
10.30497/ifr.2024.246174.1887چکیده
خبرگان و متخصصان مالی اسلامی از نهادهای مالی اسلامی انتظار دارند تا از عرضه ابزارهایی که صرفاً منطبق با شریعت هستند، به سمت عرضه ابزارهایی که اساساً مبتنیبر شریعت هستند، حرکت کنند؛ اما در مورد زمان ورود دو عبارت «مبتنیبر شریعت» و «منطبق بر شریعت» به ادبیات مالی اسلامی و چرایی آن سؤالاتی مطرح است. معنای دقیق «مبتنیبر شریعت» چیست؟ در این مقاله ضمن مرور نگرشهای مختلف بهنظام مالی اسلامی، به بیان تاریخچه ظهور دو عبارت مذکور بهعنوان نمود تغییر گفتمان در صنعت مالی اسلامی پرداخته میشود. بررسیها نشان میدهد در تعاریف محصولات مبتنیبر شریعت، دستکم یکی از اصول تفکیک (تأکید بر تفکیک محتوایی مالی اسلامی از مالی مرسوم)، اعتبار و رفاه نمود داشته است. اصل تفکیک به مفاهیم توسعه محصولات مجزا، تفکیک وجوه، تفکیک بخشی و تفکیک قیمتگذاری اشاره دارد. اصل اعتبار به سه مفهوم اعتبار تاریخی، ارتباط معتبر با بخش واقعی اقتصاد و شفافیت هستیشناختی میپردازد. نهایتاً مفاهیم موجود در اصل رفاه نیز عبارتند از: «تسهیم ریسک»، «محافظت از فقرا» و «عملیات کسبوکار رفاهگرا». این تغییر در گفتمان، مشکل نیست؛ بلکه نشانهای از بلوغ مالی اسلامی و حرکت به سمت اهداف نظام اقتصادی اسلام محسوب میشود.