بررسی آثار اقتصادی استفاده از دستگاه برداشت پیاز در استان آذربایجان شرقی
نویسندگان
1 گروه تحقیقات روستایی و اقتصاد کشاورزی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تبریز، ایران
doi
چکیده
بر اساس دادههای موجود سهم استان آذربایجان شرقی ازتولید پیاز بهدلیل افزایش هزینهها در حال کاهش بوده و در نتیجه توسعهیمکانیزاسیون در مراحلی از تولید که بیشتر بر نیروی کار متکی است، میتواند گزینهایبرای مدیریت هزینهها باشد. لذا این پژوهش با استفاده از الگوی مازاد اقتصادی بهبررسی آثار اقتصادی توسعهی مکانیزاسیون در مرحلهی برداشت زراعت پیاز در استانآذربایجان شرقی پرداخته است. از آنجایی که برداشت پیاز در استان بهصورت دستی انجام میگیرد، بخشی از اطلاعات از مطالعاتپیشین و مابقی با انتقال دستگاه پیازکَن به منطقه در سال 1392 بهدست آمد. نتایجپژوهش نشان داد که با کاهش10 درصدی در هزینهی برداشت پیاز، سالانه 4340 میلیونریال به مازاد مصرفکنندگان اضافه میشود. همچنین افزایش کشش تقاضا باعث تغییر درمازاد اقتصادی تولیدکنندگان شده است؛ بهطوریکه این مقدار از مقادیر منفی در کششتقاضای 5/0 به مقادیر مثبت در کشش تقاضای 5/1 تغییر مییابد. بررسی توزیع منافعنشان میدهد که در کشش عرضهی 5/0 برای پیاز و سایر نهادهها، با افزایش کشش از5/0 به 5/1، مازاد تولیدکننده از صفر به 2137 میلیون ریال افزایش و مازاد نیرویکار و سایر نهادهها بهترتیب از منفی 3492 به منفی 3088 میلیون ریال و از 3492 به5215 میلیون ریال افزایش مییابند. در نتیجه با توجه به شرایط اقتصادی موجود،توسعهی مکانیزاسیون پیاز در منطقهی مورد بررسی دشوار بوده و به نظر میرسدمکانیزاسیون برای زارعینی که از نیروی کار روزمزد استفاده میکنند، قابل توصیهاست. لذا تمرکز بر این ویژگی میتواند در موفقیت برنامهریزیهای مربوط تاثیرگذارباشد.