استفاده از نظریهی خود تشابهی ناقص به منظور تخمین نسبت عمقهای مزدوج پرش آبی ایجاد شده در جریانهای غلیظ عبوری از روی بسترهای صاف و زبر
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران.
doi
چکیده
جریان غلیظ به علت تفاوت چگالی با سیال محیطی به وجود میآید. این تفاوت جرم حجمی می تواند ناشی از ذرات جامد نامحلول، مواد محلول، تفاوتهای دمایی و ... باشد. پرشهای آبی ایجاد شده در جریانهای غلیظ، نقش مهمی در تغییرات خصوصیات کیفی جریان غلیظ، و همچنین سیال محیطی (همانند دریاچهها و مخازن سدها) دارند. در این تحقیق، با استفاده از تحلیل ابعادی و نظریهی خود تشابهی ناقص، چنین پرشهایی مورد مطالعه قرار گرفته، و معادلهای جدید جهت محاسبهی نسبت عمقهای مزدوج پرش به دست آمده است. به منظور بررسی کارایی این معادله، از نتایج مجموعهای از آزمایشها، که جهت هر دو نوع بستر صاف و زبر صورت پذیرفته است، کمک گرفته شد. نتایج آزمایش، نشان دهندهی دقت و کارایی مناسب معادلهی جدید به دست آمده نسبت به معادله سنتی میباشند. به عبارت دیگر، نشان داده شده است که نمیتوان از تاثیر اختلاط سیال محیطی با جریان غلیظ، و همچنین از تاثیر زبری بستر بر مقدار نسبت عمقهای مزدج پرش، حتی در مقادیر کوچک، صرفنظر کرد.