شناسایی و اولویتبندی راهکارهای سازگاری با کمآبی با بهرهگیری از روشهای تحلیل سلسله مراتبی و تاپسیس (مطالعه موردی استان بوشهر)
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشکده کسب و کار و اقتصاد، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
2 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران.
3 دانشجو دکتری مدیریت صنعتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
doi
10.22112/jwwse.2023.388611.1354چکیده
یکی از مهمترین رویکردهای سالهای اخیر حکمرانی در حوزه آب، گذار از سیاستهای مقابله با خشکسالی به سازگاری با کمآبی است. مهار عواقب ناشی از خشکسالی و سازگاری با کمآبی مستلزم اعمال مدیریت کاربردی و اتخاذ سیاستهای صحیح در حوزه تقاضا و نحوه مصرف است. انتخاب روش مناسب برای سازگاری با کمآبی بهعلت وجود پارامترها و عوامل تأثیرگذار متنوع بهعنوان یکی از مسائل پیچیده مطرح است. در این پژوهش ضمن مطالعه وضعیت منابع و مصارف آبی استان بوشهر و شناسایی راهکارهای سازگاری با کمآبی در استان و معیارهای مؤثر بر آن، یک روش تصمیمگیری جامع نیز ارائه شد. نخست معیارهای مؤثر بر راهکارهای سازگاری با کمآبی شناسایی و با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی اولویتبندی شدند. سپس با استفاده از تکنیک تاپسیس، راهکارها رتبهبندی شدند. جامعه آماری پژوهش کارشناسان و روسای ادارات شرکتهای آب و فاضلاب و آب منطقهای هستند که 40 نفر از کارشناسان مربوطه بهصورت تصادفی انتخاب و مورد بررسی قرارگرفتند. مطابق با یافتههای پژوهش، توسعه سامانههای نمکزدایی و آبشیرینکنها، مدیریت مصرف و کاهش هدررفت آب و اجرای پروژههای اضطراری تأمین و مدیریت مصرف آب شهرها و روستاها بهعنوان سه راهکار حائز اهمیت در سازگاری با کمآبی شناسایی شدند.
