واکاوی روابط تجاری هرمز با دکن در قرن چهاردهم و پانزدهم میلادی

نویسندگان

1 استادیار گروه تاریخ، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.30465/sehs.2022.37703.1747
چکیده

 هرمز در قرن چهاردهم و پانزدهم میلادی (هشتم و نهم هجری قمری) به‌عنوان قطب تجارت دریایی ایران و یکی از چند قطب دریایی جهان محسوب می‌گردید. هرمز در طی این دو قرن تحت فرمانروایی سلسله پادشاهان محلی معروف به ملوک هرمز قرار داشت و موفق شدند سلطه خود را بر بخش اعظم سواحل شمالی و جنوبی خلیج‌فارس برقرارسازند . بی‌تردید یکی از زمینه‌های و همچنین پیامدهای شکوفایی تجاری هرمز را باید در روابط اقتصادی آن با جنوب شبه‌قاره هند (دکن) جستجو کرد. موضوع این پژوهش بررسی مناسبات اقتصادی هرمز با دکن در قرن چهاردهم و پانزدهم میلادی است. هدف این مقاله آن است که با شیوه توصیفی – تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای، پاسخ روشنی به این پرسش ارائه نماید که هرمز و حاکمان آن چه نقشی در روابط تجاری با دکن در شبه‌قاره هند ایفا می‌کردند؟ یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که هرمز به دلیل شرایط خاص منطقه‌ای و سیاست حاکمانش و با استفاده از اختلافات بین دولت‌های منطقه نه‌تنها نقش بسیار مؤثری  در تجارت با دکن داشته، بلکه توانست بیش از دو قرن به‌عنوان مرکز تجاری جهان ایفای نقش کند.