تألیف قلوب در فقه امامیه و چگونگی اجرای آن در عصر غیبت
نویسندگان
1 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 استادیار، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22059/jorr.2018.218687.1007512چکیده
در این مقاله از طرفی به تبیین اصل «تألیف قلوب» در فقه امامیه پرداختهایم که بهموجب آن، کفار یا مسلمانان ضعیفالعقیده، بهمنظور جلب نیرو در جهاد یا جذب به اسلام و مسلمانان یا برای ایجاد وحدت بین آنها و حفظ حکومت اسلامی، مورد الفت قرار میگیرند. از طرف دیگر ضمن بررسی این حکم در زمان غیبت و ذکر ادلۀ فقها در این باب، به این نتیجه رسیدهایم که حکم، مذکور هم با توجه به احتمال وقوع جهاد و هم با وجود گسترش اسلام و هم در فرض عدم تشکیل حکومت اسلامی، اجراشدنی است. پس در این مقاله دامنۀ اجرای این اصل را در ابواب مختلف فقه به بحث گذاشتهایم و به ذکر مواردی از استناد فقیهان به مضمون و محتوای آن میپردازیم. اصل مورد بحث در موارد مهم فقهی چون زکات، وقف، تقیۀ مداراتی و عقد امان کاربرد دارد. روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی بوده است.