سخن سردبیر: سیاستگذاری ملی در جهت افزایش بهرهوری منابع انسانی
نویسندگان
1 استاد، گروه رهبری و سرمایه انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jipa.2023.93307چکیده
تردیدی نیست که هر کنش اجتماعی نیتمند، علاوهبر کارکردهای آشکار و پنهانش، پیامدهای پیشبینینشده و غیرمنتظرهای در پی دارد. در حالت برنامهریزیشده و عادی، پیامدهای پیشبینینشدۀ کنش اجتماعی هدفمند، باید کمتر از پیامدهای پیشبینیشده باشد؛ ولی زمانی که این قاعده برعکس میشود، چه باید کرد؟ تعریف واقعیت، قدرت است و کسی که واقعیتها را تعریف میکند، بر افرادی که آن واقعیتها را میپذیرند، در عمل اِعمال قدرت میکند. شعاع و گسترۀ نفوذ بر مردم، هر چقدر بیشتر باشد، تعریف سیاستگذار بیشتر باور شده است و این باور و ارزش در نگرشها، کنشها و رفتارهای مردم نمایان میشود. زمانی که سیاستگذار کاری را با نیت خاصی انجام میدهد؛ ولی عدۀ زیادی کنشی متناقض یا متفاوت با آن نیت انجام میدهند، شاید بهتر باشد که در آن سیاست یا خطمشی تأمل بیشتری شود.یکی از مسائل مهم در بهرهوری منابع انسانی زمان است. زمان علاوهبر اینکه ارزش اقتصادی دارد، آثار اجتماعی نیز در پی دارد. مدیریت مؤثر زمان میتواند موجب عملکرد بالای کارکنان شود یا در نهادهای آموزشی، باعث یادگیری مؤثرتر باشد. ساماندهی تعطیلات و مرخصیها در این زمینه بسیار مهم است. در حال حاضر، مجموع تعداد روزهای تعطیلات رسمی کشور ایران ۲۷ روز است که در تقویمهای مختلف، بهصورت جدولهای زیر درج میشود. از این تعداد، ۵ روز تعطیلات ملی، ۵ روز تعطیلات انقلابی و ۱۷ روز تعطیلات مذهبی میباشد.
