بررسی فنی، محیطزیستی و اقتصادی نمکزدایی آب شور و تحلیل شرایط برای ایران
نویسندگان
1 استادیار مجتمع آموزشی و پژوهشی صنعت آب و برق اصفهان، پژوهشگاه نیرو، تهران، ایران.
2 دکترای آب و محیطزیست، مجتمع آموزشی و پژوهشی صنعت آب و برق تهران، پژوهشگاه نیرو، تهران، ایران.
doi
10.22112/jwwse.2023.394456.1362چکیده
فناوریهای نمکزدایی آب شور بهعنوان یک راهکار موثر و مطمئن برای تامین آب طی چند دهه اخیر تکامل یافتهاند. توسعه واحدهای نمکزدایی در سواحل جنوبی ایران که با معضل کمبود منابع آب شرب مواجه است، بهعنوان یکی از راهحلهای اصلی تامین پایدار آب مدنظر است. در پژوهش حاضر، با مطالعه سه کشور پیشرو در نمکزدایی آب دریا، مسیر توسعه و مشخصات تاسیسات آنها مورد ارزیابی فنی، اقتصادی و محیطزیستی قرارگرفته و مطابقِ شرایط بومی کشور، مدل بهینه توسعه واحدهای نمکزدایی در ایران، ارائه میشود. بنابر تجربیات موجود و نتایج تحقیقات علمی، پساب شور، آسیب در ورودی، مصرف بالای انرژی و فقر مواد معدنی در آب تولیدشده، چهار چالش اصلی در نمکزدایی آب دریا است. براساس یافتههای این مطالعه، افزایش ظرفیت روزانه فعلی کشور در نمکزدایی آب دریا از 585،000 به حداقل 1،150،000 مترمکعب برای تامین مصارف شرب استانهای دارای کمبود آبی، ضروری است. برمبنای تحلیل اقتصادی انجام شده با احتساب بهای برق یارانهای در ایران، قیمت تمامشده هر مترمکعب آب برای مجاور دریا، کرمان، یزد و بیرجند به ترتیب برابر 432، 702، 972 و 1026 هزار ریال برآورد میشود. همچنین، به لحاظ شوری و مسائل محیطزیستی، مکانیابی واحدهای نمکزدایی در سواحل مکران بر سواحل خلیجفارس مزیت دارد.